งชะงักไปแล้ว!
สะดวกหรือเปล่าน่ะหรือ
ดูเหมือนไม่ค่อยสะดวกนะ
วินิจฉัยไม่ได้ก็ส่งเรื่องขอรักษาร่วมสิ
ผมเฉินชางกลายเป็นคนที่แผนกขาดไม่ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
เฉินชางรู้สึกอยากบีบโทรศัพท์ให้ระเบิดจริงๆ แต่หนังก็จบแล้ว ไปดูหน่อยแล้วกัน
“สาหัสหรือเปล่าครับ”
พยาบาลขมวดคิ้ว “ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ…”
เฉินชางชะงักไป นี่มันจะไม่เป็นมืออาชีพเกินไปหรือเปล่า
ทางด้านฉินเยว่เมื่อรับโทรศัพท์แล้วก็พบว่าได้รับคำพูดแทบจะเหมือนกัน
ทั้งสองสบตากัน ตัดสินใจว่าจะไปดูเสียหน่อย
หากเทียบกับเฉินชางแล้ว คนที่เกรี้ยวกราดที่สุดต้องยกให้ฉินเยว่แน่นอน ทว่าตอนที่ได้ยินเสียงของพยาบาลเสี่ยวหลิน ฉินเยว่ก็รู้สึกสิ้นไร้หนทาง
ไม่ง่ายเลยกว่าการรอคอยของเธอจะมาถึง…
โกรธมาก!
ทำยังไงดี!
ฉินเยว่มองเฉินชางด้วยใบหน้าแดงก่ำ เฉินชางก็มีท่าทีกระอักกระอ่วน
ช่างเถอะ ช่างเถอะ!
ทั้งสองรีบออกไปเรียกรถ มุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลอันดับสองทันที
บนรถ เฉินชางและฉินเยว่รู้สึกแปลกๆ พวกเขาได้รับโทรศัพท์จากแผนกฉุกเฉินอยู่บ่อยๆ แต่ครั้งนี้กลับรู้สึกเหมือนมีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ไม่ถูกต้องอย่างไรก็บอกไม่ถูก
ทว่าตอนนี้ทั้งคู่จะยังมีอารมณ์มาจุ๊บๆ กันอีกที่ไหนล่ะ
ถึงอย่างไรพวกเขาก็แสร้งทำเป็นมีอารมณ์จุ๊บกันไม่ลงแล้ว
ตอนนี้ใจของฉินเยว่คิดหาวิธีมากมาย เธอต้องกลับไปหารือกับเหล่าฉินเรื่องย้ายตำแหน่งสักหน่อยแล้ว จะต้องย้ายไปแผนกที่สบายๆ หน่อย
จะเป็นแผนกศัลยกร
