บทที่ 361 พ่อ หนูไม่โอเค!
จุดประสงค์ที่เฉินชางโทรหาเจิ้งกั๋วถาน ไม่ใช่เพราะต้องการให้อีกฝ่ายมอบโปรโมชั่นอะไรให้เขา! เรื่องนี้เขาไม่สนใจ เขาแค่อยากให้เจิ้งกั๋วถานเก็บห้องไว้ให้เท่านั้น
ฉินเยว่อารมณ์ไม่ดีอย่างหนัก!
เมื่อเห็นห้องที่เธอถูกใจโดนจางฝานที่เธอชิงชังแย่งไป เธอก็อารมณ์ดิ่งสุดๆ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฉินเยว่ก็พูดกับเฉินชางว่า “ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”
เฉินชางพยักหน้า “เดี๋ยวผมช่วยคุณถือกระเป๋าเองครับ”
ฉินเยว่หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเดินไปทางห้องน้ำอย่างเร่งร้อน เพิ่งเดินเข้ามาในห้องน้ำก็รีบโทรหาเหล่าฉินทันที
“ฮัลโหล ว่าไงลูกสาวสุดที่รัก เที่ยวสนุกหรือเปล่า” เหล่าฉินเห็นโทรศัพท์ของตนส่งเสียงดังก็รีบรับแล้วถามด้วยรอยยิ้มทันที
ฉินเยว่ต่อไปอย่างอัดอั้นตันใจ “พ่อ หนูไม่โอเค”
เหล่าฉินได้ยินดังนั้นก็โมโหขึ้นมาโดยพลัน เกือบวิ่งไปหยิบมีดยาวเกือบสิบเมตรในห้องครัวมาแล้วเชียว
“เป็นอะไร เยว่เยว่! บอกพ่อมา เฉินชางรังแกลูกใช่หรือเปล่า! พ่อ…พ่อจะตำหนิเขาให้เอง!”
เหล่าฉินโกรธจนทนไม่ไหว ขนาดตัวเขาเองยังทนพูดไม่ดีกับลูกสาวไม่ได้แม้แต่ประโยคเดียว แล้วจะปล่อยให้คนอื่นมารังแกได้อย่างไร
คิดถึงตรงนี้ เหล่าฉินก็หยิบเสื้อมาใส่ด้วยมือข้างเดียว จากนั้นก็เตรียมใส่รองเท้า คิดจะออกไปสู้แลก ชีวิตกับเฉินชาง
ลูกสาวสุดที่รักของผม ผมยังไม่กล้ารังแก แล้วจะปล่อยให้ไอ้สารเลวนั่นรังแกได้ยังไง
จี้หรูอวิ๋นเห็นดังนั้นก็ตกใจ