านเขาจะแย่งหนูซื้อ!”
จี้หรูอวิ๋นได้ยินดังนั้นก็เข้าใจขึ้นมาโดยพลัน ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง!
“โธ่ เอาล่ะ เรื่องนี้ไม่ต้องกลัวนะลูก กลับมาเราค่อยคุยกันเรื่องนี้ ปล่อยให้เขาซื้อไปก่อนก็ไม่เป็นไร! วันหลังลูกค่อยพาพ่อแม่ไปดูอีกที”
จี้หรูอวิ๋นใจเย็นมาก ครอบครัวพวกเขาไม่ได้ร่ำรวยถึงขั้นซื้อห้องชุดราคาสี่ล้านได้ตามใจ
ฉินเยว่พยักหน้า “เรื่องห้องหนูไม่อะไรหรอกค่ะ แต่จางฝานทำเกินไปแล้ว!”
จี้หรูอวิ๋นได้ยินดังนั้นก็พูดยิ้มๆ ว่า “ได้ เรื่องนี้ให้แม่จัดการเอง!”
ฉินเยว่พยักหน้า ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็ทำอะไรไม่ได้ อีกฝ่ายทำธุรกิจจนมีเงินร่ำรวยแล้ว แต่ก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้อยู่กับเฉินชาง ต่อให้ต้องเช่าห้องอยู่เธอก็ยอม
เมื่อฉินเยว่คิดถึงเฉินชางก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที แต่ตอนนี้ สิ่งที่เธอเป็นห่วงที่สุดก็คือกลัวว่าเฉินชางจะไม่สบายใจ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฉินเยว่ก็คุยกับพ่อแม่อีกสองสามประโยคแล้วเตรียมออกไปปลอบใจเฉินชาง
……
……
ทางด้านเฉินชาง
เขาโทรหาเจิ้งกั๋วถานแล้ว ตอนนี้อีกฝ่ายกำลังประชุมอยู่
ในออฟฟิศมีคนอยู่ยี่สิบกว่าคน ล้วนแต่เป็นคนระดับผู้บริหารทั้งสิ้น
ตอนนี้เอง จู่ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ส่วนตัวดังขึ้น เมื่อทุกคนได้ยินเสียงโทรศัพท์ก็เงียบลงทันใด
เจิ้งกั๋วถานมีโทรศัพท์อยู่หลายเครื่อง แต่เครื่องที่เขาพกติดตัวเป็นโทรศัพท์ส่วนตัว เมื่อเขาควักโทรศัพท์ออกมาดูก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขามองไปยังหน้าจอโทรศัพท์แล้วก็ต้องชะงัก
