พงที่สุดในอพาร์ทเม้นท์ของพวกเราแล้วค่ะ ราคาพื้นฐานของอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่อยู่ที่ตารางเมตรละสองสามหมื่น ห้องชุดนี้ราคาตารางเมตรละเกือบสามหมื่นค่ะ ขนาดรวมหนึ่งร้อยยี่สิบกว่าตารางแมตร เมื่อคำนวณค่าใช้จ่ายทั้งหมดออกมาแล้วก็ประมาณสี่ล้านค่ะ!”
คำพูดของพนักงานขายทำให้ฉินเยว่ชะงักไปโดยพลัน!
สี่ล้าน!
ให้ตายเถอะ
ฉินเยว่แทบอยากจะคายลิ้นตัวเองออกมา
ต้องวางเงินดาวน์สามสิบเปอร์เซ็นต์ ก็เท่ากับล้านสองแล้ว!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ฉินเยว่ก็พึมพำเสียงเบา “แพงจัง!”
เมื่อเฉินชางเห็นท่าทางของฉินเยว่ก็อดทอดถอนใจไม่ได้ เขาตัดสินใจได้ในทันที!
ซื้อ!
ห้องชุดนี้เฉินชางพอใจที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นราคา เลย์เอาท์ หรือแบบแปลนก็เหมาะกับตนและฉินเยว่มากที่สุด
สี่ล้าน ไม่ถูกจริงๆ
แต่ว่า…
กว่าจะเจอห้องที่ชอบจริงๆ ก็ไม่ง่ายเช่นเดียวกัน
ฉินเยว่ยิ้ม มองเฉินชางแล้วพูดว่า “ฉันว่ามันใหญ่ไปหน่อยนะคะ พวกเราไปดูห้องเล็กกว่านี้ดีไหมคะ ยังไงคุณก็อยู่คนเดียว ห้องใหญ่ขนาดนี้คงใหญ่เกินไปหน่อย!”
แม้ปากจะพูดเช่นนี้ แต่ฉินเยว่ตัดสินใจไว้แล้วว่าเมื่อกลับถึงบ้านจะให้พ่อแม่มาซื้อห้องนี้ให้ได้!
จะต้องซื้อให้ได้!
เธอดูออกว่าเฉินชางชอบห้องนี้จริงๆ เดินกันมาทั้งวัน นี่เป็นห้องที่เธอและเฉินชางถูกใจที่สุดแล้ว แต่สี่ล้านก็แพงเกินไป
เฉินชางคงซื้อไม่ไหว…
เธอเองก็ซื้อไม่ไหว!
ให้เธอกับเฉินชางรวมเงินกันซื้อก็ยังไม่ไหว…
คิดไปคิดมาก็มีแค่ทางเดียว คือให้
