ยู่พักใหญ่ก็ถามพนักงานขายว่า “ห้องชุดนี้เท่าไหร่ครับ”
พนักงานขายยิ้มบางๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงเช่นเคย “คุณผู้ชายตาถึงมากเลยนะคะ นี่เป็นห้องที่ดีที่สุดในเขตของพวกเราแล้ว ราคาประมาณสี่ล้านค่ะ”
จางฝานยิ้มบางๆ พยักหน้าเล็กน้อยจากนั้นก็พูดว่า “อืม สี่ล้าน ไม่แพงเลย!”
พูดจบจางฝานก็เดินทอดน่องดูรอบๆ จากนั้นก็กล่าวชมเชยว่า “อืม ไม่เลวจริงๆ ซื้อเลยแล้วกัน! สี่ล้านใช่ไหมครับ”
เมื่อเขากล่าวเช่นนี้ออกมา เฉินชางและฉินเยว่ก็ตกใจจนตาค้าง
ฉินเยว่เครียดหนัก เธออยากพูดอะไรบางอย่าง เฉินชางจึงรีบส่งสายตาเป็นเชิงห้ามเอาไว้
จางฝานเห็นภาพนี้ก็รู้สึกดีขึ้นมาทันที
ถึงปากจะไม่พูดอะไร แต่ในใจย่อมเข้าใจแจ่มแจ้ง
คุณชอบหมอน้อยไม่ใช่หรือ
ฮ่าๆ!
น่าเสียดายที่คุณซื้อห้องนี้ไม่ไหว!
ถึงแม้จางฝานจะหัวเราะเยาะเฉินชางไม่ได้ แต่เขาไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายได้
เขารู้ว่าฉินเยว่ชอบห้องนี้จริงๆ
ชั่วขณะนั้น เฉินชางตัดสินใจได้ทันทีว่าจะต้องซื้อให้ได้! แต่เขาไม่อยากฉีกหน้ากับจางฝาน จึงจูงมือฉินเยว่แล้วพูดว่า “ไปเถอะครับ”
ฉินเยว่พยักหน้าอย่างหดหู่ เธอไม่สนใจเรื่องห้อง แต่เธอเห็นเฉินชางถูกคนอื่นเยาะเย้ยแล้วรู้สึกขัดตา
สิงโตน้อยจะปกป้องคู่ของมัน!
เฉินชางอ่านชื่อโครงการ จากนั้นจึงต่อสายหาเจิ้งกั๋วถาน
