บทที่ 357 ไม่รบกวนคุณจางแล้วครับ
จู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกว่าการพาฉินเยว่มาดูห้องในวันนี้เป็นทางเลือกที่ฉลาดจริงๆ เพราะดูท่าทางเธอจะเข้าใจเรื่องนี้มากทีเดียว!
เธอพาเฉินชางเดินไปดูห้องกับพี่สาวฝ่ายขาย ฉินเยว่ถามคำถามละเอียดยิบ ตั้งแต่ค่าส่วนกลางน้ำไฟจนถึงร้านขายของก็ถามจนละเอียดถี่ถ้วน…อา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ถามได้ตรงจุด
เฉินชางเดินตามหลังฉินเยว่ อยู่ดีๆ ก็มีความรู้สึกเหมือนว่าฉินเยว่เป็นนายหญิงของบ้านอย่างไรอย่างนั้น เธอมีความรับผิดชอบสูงมาก รายละเอียดเกี่ยวกับห้องในด้านต่างๆ ไม่ว่าจะแสงสว่าง น้ำไฟ หรือแปลนห้อง เธอก็จำได้ดี
นี่ทำให้เฉินชางซาบซึ้งมาก!
เฉินชางรู้สึกได้ว่าฉินเยว่ตั้งใจช่วยตนเลือกห้องจริงๆ ตั้งใจจนเฉินชางรู้สึกเหมือนว่าฉินเยว่กำลังเลือกห้องที่ตัวเองชอบอย่างไรอย่างนั้น
“ห้องนี้ ถ้าทำเป็นห้องนอนมาสเตอร์เรื่องแสงสว่างไม่ค่อยดีเลยค่ะ ฉันไม่ชอบ!”
“ห้องนี้ ถ้าเอามาทำเป็นห้องน้ำก็ไม่ค่อยเหมาะสม…”
“ฉันว่าห้องนี้ทำเป็นห้องหนังสือก็ได้นะคะ แต่ถ้าเป็นแบบนั้น…”
……
ตลอดทาง คำที่ฉินเยว่พูดมากที่สุดก็คือ ‘ฉันคิดว่า’ แต่นี่ไม่ได้ทำให้เฉินชางรู้สึกอึดอัดเลยแม้แต่น้อย กลับร่าเริงเสียด้วยซ้ำ ความรู้สึกนี้ช่างแปลกประหลาดจริงๆ
เฉินชางอยากพูดอะไรบางอย่างแต่ก็พูดไม่ออก ดูเหมือนฉินเยว่จะมีความสุขกับขั้นตอนการเลือกห้องเป็นอย่างยิ่ง เธอลากเฉินชางไปยังห้องต่างๆ พลางกล่าวเสนอแนะ
“วางโซฟาตรงนี้ตัวห
