ยี่ยม ไม่ว่าจะดูด้านใดก็ดีไปหมด ตอนนี้อพาร์ทเม้นท์หลายแห่งกำลังอยู่ในช่วงเปิดขาย
เรื่องเหล่านี้หลังจากเฉินชางเดินดูรอบหนึ่งแล้วจึงจะเข้าใจ เพียงแต่…คิดไม่ถึงว่าตนยังไม่ทันพูด ฉินเยว่ก็มองออกแล้ว
ไม่รู้สึกท้าทายเลยสักนิด!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ว่าจะเอาเรื่องที่ตนจะซื้อบ้านมาทำให้ฉินเยว่ตกใจเสียหน่อย ให้เธอเห็นว่าอะไรที่เรียกว่ากระเป๋าหนัก!
ตอนนี้ดูแล้วคงไม่มีหวัง
คุณลุงคนขับรถเป็นคนช่างพูดช่างเจรจา เขาพูดขึ้นว่า “คุณครับ พวกคุณสองคนเตรียมซื้อเรือนหอกันเหรอครับ”
เดิมที่เฉินชางอยากปฏิเสธ แต่เมื่อคิดดูอีกครั้งจู่ๆ ก็แอบหัวเราะในใจ ปรายตามองไปที่ฉินเยว่อย่างสนุกสนาน ทอดถอนใจยาวๆ แล้วพูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ว่า “ใช่แล้ว! ซื้อเรือนหอครับ! ผู้หญิงสมัยนี้ก็จริงๆ เลยนะครับ ถ้าไม่มีบ้านก็ไม่แต่งงาน!”
ฉินเยว่ชะงักไปทันที เธอมองแววตาหยอกล้อของเฉินชางก่อนมีปฏิกิริยาขึ้นมาโดยพลัน นี่เขา…ยังไม่เลิกหยอกฉันอีก!
ตอนนี้เอง จู่ๆ คนขับรถก็พูดขึ้นว่า “โอ้ น้องชาย แบบนี้ก็ไม่ถูกนะครับ คุณผู้หญิงสวยขนาดนี้จะต้องมีหนุ่มๆ ตามจีบเยอะแน่เลย! ถ้าผมเป็นคุณ ต่อให้ลำบากยากเข็ญก็รู้สึกอิ่มเอม กลับบ้านไปมีภรรยาสวยๆ รออยู่แบบนี้ แค่นี้ก็สุขใจแล้ว! เรื่องบ้านก็ต้องพยายามซื้อให้ได้ อีกอย่าง ผู้ชายคนไหนแต่งงานแล้วไม่ต้องซื้อบ้านบ้างล่ะครับ”
เฉินชางส่งเสียงอุทานออกมาทันที
เฮียครับ คุณเป็นผู้ชายนะ