ใจถึงขั้นลุกนั่งไม่ติดที่ จะทำอย่างไรก็ใจเย็นไม่ได้!
ภรรยาถูกท่าทางของฉินเสี้ยวหยวนรบกวนจนทนไม่ไหว จึงพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“คุณมานี่! ฉันจะสอนอะไรคุณให้นะคะ!”
ฉินเสี้ยวหยวนรีบเดินเข้ามาทันที “สอนอะไรครับ รีบพูดมาเถอะ!”
ภรรยายิ้มอย่างลึกลับ “คุณคิดดูสิคะว่าตอนนี้ใครจะโทรมาหาเยว่เยว่ของพวกเราได้บ้าง คุณไม่อยากรู้หรือคะว่าทำไมเยว่เยว่ถึงแต่งตัวแปลกไปจากปกติแบบนี้ ทำไมลูกถึงตื่นเช้า ทำไมอยู่ดีๆ ก็ลุกขึ้นมาจัดการตัวเอง ทั้งอาบน้ำแต่งหน้า ไหนคุณบอกสิคะ คนที่จะโทรมาตอนนี้ได้คือใคร คนที่จะโทรมาตอนนี้ได้ยังจะมีใครอีก!”
ภรรยาของเขาก็เป็นเหมือนขงเบ้งและสุมาอี้ ในดวงตาเต็มไปด้วยความขบขัน เหมือนคาดเดาเรื่องราวได้อย่างกระจ่างแจ้ง!
จู่ๆ ฉินเสี้ยวหยวนก็เหมือนเห็นแสงสว่าง!
ใช่แล้ว!
ทำไมเขาโง่แบบนี้นะ!
ใครจะโทรหาฉินเยว่ตอนนี้
คนที่โทรมาต้องเป็นสาเหตุที่ลูกสาวแต่งหน้าแต่งตัวแน่นอน
คิดได้ดังนี้ ฉินเสี้ยวหยวนก็กลอกตา คิดวางแผนอย่างรอบคอบ
ดูโทรศัพท์ก็รู้แล้วว่าเป็นใคร แต่ห้ามให้ลูกรู้เด็ดขาดว่ามือถือถูกย้ายที่
คิดได้ดังนี้ ฉินเสี้ยวหยวนก็เดินไปที่ห้องนอนของฉินเยว่อย่างระมัดระวังอีกครั้ง เขาเดินไป เดินไป รู้สึกว่ารองเท้าแตะช่างไม่เหมาะกับงานนี้เอาเสียเลย จึงถอดรองเท้าไว้ตรงประตู หยิบมือถือขึ้นมาดู พบว่ามีสายไม่ได้รับสามสาย
แต่ว่า…
ที่สำคัญก็คือ!
สายที่ไม่ได้รับทั้งสามสายเป็นเบอร์ของเฉินชางทั้งหมด!
ยิ่งไป
