อกไปด้วยใจอันปลื้มปริ่ม ยิ่งคิดถึงประโยคเมื่อครู่นี้ของฉินเยว่ที่บอกว่าจะหาแฟนเป็นคนร่วมอาชีพ เฉินชางก็ยิ่งรู้สึกกระตือรือร้น
ขอสลับฉากสักเล็กน้อย
หลังจากเฉินชางเลิกงานแล้วก็ตรงไปยังโรงพยาบาลตงต้าทันที ระหว่างเดินทาง เฉินชางก็ยิ่งรู้สึกว่าฉินเยว่ไม่เลวเลยจริงๆ
มีหลักการ!
มีไอคิว!
มีความน่าสนใจ!
อืม…
ที่สำคัญก็คือมีสายตาที่ดี รู้ว่าควรหาเพื่อนร่วมอาชีพเป็นสามี ใช่แล้ว โรงพยาบาลของเราผลิตเองขายเองแต่ก็ยังไม่พอ จะต้องปล่อยให้ไปอยู่ในมือคนอื่นด้วยหรือ
ไม่เหมาะ!
คิดถึงตรงนี้ ฝีเท้าของเฉินชางก็เบาสบายขึ้นเยอะ
……
……
เมื่อมาถึงแผนกศัลยกรรมหัวใจของโรงพยาบาลตงต้าแล้ว เฉินชางก็พบว่าประตูห้องหมอปิดอยู่ ดูเหมือนว่ายังไม่เลิกงาน ไม่รู้ว่าข้างในกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่ เฉินชางเห็นดังนั้นก็ยืนรออยู่ตรงประตู
ดูเหมือนด้านในจะถกเถียงกันเรื่องเคสผู้ป่วยที่รักษายาก
เฉินชางก็อยากเข้าไปฟังด้วย แต่ถ้าเข้าไปตอนนี้จะเป็นการรบกวนการประชุมและดูไร้มารยาท อีกทั้งเขาก็ไม่ใช่หมอในแผนก หากเข้าไปคงกระอักกระอ่วนแย่
คิดไปคิดมา เฉินชางก็ตัดสินใจนั่งรออยู่ข้างนอก แต่ในตอนที่เฉินชางได้ยินเสียงอันแผ่วเบาดังแว่วมาจากข้างในก็ต้องชะงักไป!
“นี่เป็นการผ่าตัดเร่งด่วนที่ทำในห้องฉุกเฉิน ผมหวังว่าทุกคนจะใช้เรื่องนี้เป็นสิ่งเตือนใจ กำจัดความเย่อหยิ่งและนิสัยเอาตัวเองเป็นใหญ่ออกไปซะ!”
“คนอื่นเขาเป็นหมอแผนกฉุกเฉินคนหนึ่ง แต่ยังผ่าต
