บทที่ 534 เจี่ยงโหย่วเซิงกระวนกระวายใจ
ที่แท้ไม่ได้มีแค่เปาต่าทิงที่ได้รับภารกิจมา บ่อนพนันอี้ซิงสืบทราบประวัติของเปาต่าทิงมาแต่แรกแล้วว่าเขาเป็นคนของพี่เป้า จึงส่งอิงเกอและหู่เกอที่ค่อนข้างคุ้นเคยกับเขามาหยั่งเชิงเปาต่าทิงด้วยเช่นกัน
ถึงที่สุดแล้วใครจะสามารถล้วงข้อมูลจากอีกฝ่ายได้ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครมีฝีมือมากกว่ากันแล้ว
ไม่รู้ว่ากลิ่นอายสุราแผ่คลุมโต๊ะตั้งแต่เมื่อใด เจ้าพูดประโยคหนึ่งข้าพูดประโยคหนึ่ง วาจาเต็มไปด้วยถ้อยคำเมามาย
“มา…มา อิง อิงเกอ ข้าขอดื่มให้เจ้า…” เปาต่าทิงเริ่มพูดจาเสียงอู้อี้
อิงเกอก็เช่นกัน “ดื่ม…ข้าดื่มให้เจ้าด้วย…”
……
“เจ้าว่าอะไรนะ?!” พี่เป้ามีสีหน้าตกใจ บอกให้เปาต่าทิงพูดทวนอีกรอบ
ยามนั้น เปาต่าทิงเพิ่งตื่นจากการเมาหลับ สมองยังไม่ค่อยชัดเจนเท่าใดนัก
แต่เมื่อนึกถึงเรื่องที่เขาสืบความมาได้เมื่อคืนวานก็ไม่อาจรั้งอยู่ที่เรือนได้อีก รีบแต่งเนื้อแต่งตัวและถ่างตาออกจากเรือนทางประตูหลังแล้วตรงมาที่เรือนพี่เป้า
เขากล่าวด้วยใจเต้นระทึก “ที่ข้าเล่ามาเป็นความจริง พี่เป้า สองคนนั้นพูดแบบนี้จริง ๆ แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าสิ่งที่พวกเขาพูดเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ…”
“จะจริงหรือเท็จไม่สำคัญ ถ้าพวกเขามีความคิดเช่นนี้จริง ๆ สกุลจูจบสิ้นแน่ ไม่ได้การ ข้าต้องให้คนไปส่งข่าวให้จูต้าเหนียง”
พี่เป้าหันกลับมาบอกให้เปาต่าทิงกลับไป ‘เมา’ ที่เรือนต่อไป อย่าให้ใครรู้ว่าเขามาหาตนเองที่เรือน
“ขอรั
