บ เฉินชางก็ถอยออกไป หลัวโจวเข้ามาทำงานที่แผนกฉุกเฉินฝ่ายศัลยกรรมได้ก็ไม่เลว แต่ว่า…ต้องดูโชคชะตาของเขาแล้ว ส่วนตัวเองก็เป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่ง ชีวิตของตัวเองยังเอาไม่รอด ยังจะว่างไปวุ่นวายกับคนอื่นอีกหรือ
……
……
หากว่ากันตามปกติ งานช่วงสายๆ ของวันศุกร์จะว่างกว่าวันอื่นเล็กน้อย อาจเป็นเพราะทุกคนรู้ว่าใกล้จะถึงสุดสัปดาห์แล้วจึงอดทนไว้! ดังนั้นปกติวันนี้จึงค่อนข้างว่าง แต่คืนวันศุกร์มักจะเสียงดังเอะอะ
สุดสัปดาห์ที่แสนมีเสน่ห์ใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว หลังจากสิ้นสุดสัปดาห์อันยากลำบากย่อมต้องเริ่มงานรื่นเริง
ช่วงสายของวัน ในตอนที่เฉินชางใกล้จะเลิกงานแล้ว จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังแว่วออกมาจากในห้องผู้ป่วย
เฉินชางหยุดฝีเท้าลงทันที
แม้แผนกฉุกเฉินจะแบ่งเป็นฝ่ายอายุรกรรมและฝ่ายศัลยกรรม แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ทำเพื่อให้ง่ายต่อการจัดการดูแลผู้ป่วย ไม่ว่าจะเป็นผู้ป่วยของฝ่ายใด หากมีอะไรเกิดขึ้น บุคลากรของทั้งสองฝ่ายก็ต้องพยายามช่วยส่งเสริมเต็มกำลัง
เฉินชางเป็นหนึ่งในคนที่เกิดความสงสัยจึงรีบเร่งฝีเท้าเดินไป ยังไม่ทันไปถึงก็ได้ยินเสียงผู้ป่วยตะโกนว่า “ช่วยด้วย! ช่วยแม่ผมด้วย!”
ชายคนหนึ่งวิ่งออกมาจากห้องด้วยท่าทางร้อนรน เฉินชางเห็นท่าทางไม่ดีหัวใจก็เต้นตึกตัก หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
เมื่อคิดถึงตรงนี้เฉินชางก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันที
“เกิดอะไรขึ้นครับ” เฉินชางรีบถามญาติผู้ป่วย
ตอนนี้เอง จางซูและเหยาจ
