ื้อเหวินของฝ่ายอายุรกรรมก็รีบวิ่งเข้ามาแล้ว
ตอนนี้ญาติผู้ป่วยมีสีหน้าหวาดผวา “หมอ! รีบไปดูเร็วเข้า อยู่ๆ แม่ผมก็ชักไปแล้ว!”
ประโยคเดียวทำให้คนทั้งสามตกใจ รีบวิ่งเข้าไปในห้องทันที เห็นผู้ป่วยมีอาการกล้ามเนื้อกระตุก ใบหน้าสองฝั่งและปากเริ่มบิดเบี้ยว!
ตอนนี้ทั้งสามคนจึงค่อยๆ ผ่อนคลายลงได้!
คิดว่าเกิดอะไรขึ้นเสียอีก ที่แท้ก็…ลมบ้าหมู?
ความรู้สึกแรกหลังจากที่ทั้งสามได้เห็นอาการป่วยต่างก็เป็นเช่นนี้
ในขณะที่กำลังเตรียมจะเข้าช่วยเหลือ จู่ๆ ผู้ป่วยก็สงบลง ไม่ชักแล้ว
ลมบ้าหมูกำเริบเล็กน้อยหรือ
จางซูรีบถามญาติผู้ป่วยทันที “ทำไมอยู่ดีๆ ถึงเกิดอาการนี้ได้คะ”
ญาติผู้ป่วยส่ายหน้า สีหน้าเปลี่ยนไป เขามองไปยังมารดาของตนที่ในยามนี้มีเหงื่อท่วมศีรษะ รู้สึกปวดใจจนทนไม่ไหว รีบหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดเหงื่อให้เธออย่างระมัดระวัง
“แม่ครับ ไม่เป็นไรใช่ไหม ทำเอาผมตกใจหมด! ตอนนี้รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าครับ”
หญิงคนนั้นอายุประมาณห้าสิบหกสิบปี แต่งตัวธรรมดา ถุงเท้ามีรอยเย็บซ่อมหลายครั้ง ดูออกว่าสถานการณ์ทางบ้านอาจจะ…ธรรมดามาก
หญิงคนนั้นหลับตาลง ศีรษะเต็มไปด้วยเหงื่อ ปากก็ส่งเสียงพึมพำออกมา “โอ๊ย เจ็บเหลือเกิน รู้สึกใจหวิวๆ มึนหัว…แย่มาก อยากอ้วก!”
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความทรมาน น้ำเสียงก็แหบแห้งและสั่นเล็กน้อย ดูออกว่าเธอทุกข์ทรมานมากจริงๆ!
ลูกชายมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที “ตกลงมันเกิดอะไรกันแน่ครับ ก็คุณบอก
