รผ่าตัดไม่ค่อยยาก เฉินชางก็มีประสบการณ์มากมาย การทำงานเป็นไปอย่างเชี่ยวชาญและเป็นขั้นเป็นตอน เพียงสิบกว่านาทีก็เย็บเสร็จแล้ว
ฉินเสี้ยวหยวนและหลี่เป่าซานที่ยืนดูอยู่ด้านหลังต่างทอดถอนใจ ไม่แปลกใจเลยที่มีคนให้พวกเขามาที่โรงพยาบาลนี้ ความสามารถและฝีมือเช่นนี้ โดยเฉพาะเทคนิคการเย็บที่ประณีตขนาดนี้ คนธรรมดาทำไม่ได้แน่นอน
สิ่งที่ต้องมีไม่ใช่แค่เทคนิคการเย็บ แต่ต้องมีเซนส์ด้านความงามด้วย
อย่างไรก็ตาม เจ้าของแผลที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากที่สุดซึ่งก็คือชายหนุ่มคนนั้นกลับไม่พูดอะไรแม้แต่ประโยคเดียว กระทั่งคำขอบคุณก็ไม่มี
เฉินชางไม่ได้ต้องการคำขอบคุณ เพียงแต่เขาเห็นความไม่สบอารมณ์ในดวงตาของอีกฝ่าย แววตาเช่นนั้นให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดูแคลนเขาอยู่อย่างไรอย่างนั้น
เฉินชางส่ายหน้า ไม่ได้สนใจอะไร
จะอย่างไรผู้ป่วยก็มีมากมาย ไม่ว่าผู้ป่วยเช่นไรก็เคยเจอมาแล้วทั้งสิ้น ไม่จำเป็นต้องคิดมากกับเรื่องนี้ ยิ่งไปกว่านั้น หากไม่เห็นแก่หน้าพระสงฆ์ก็ควรเห็นแก่หน้าพระพุทธ ควรไว้หน้าผู้อำนวยการฉินและผู้อำนวยการหยางเทาบ้าง อย่างไรเสียก่อนหน้านี้หยางเทาก็เคยแนะนำคนไข้ที่ต้องการทำศัลยกรรมให้ตนมาหนึ่งคนจนได้เงินจากค่าศัลยกรรมมาแสนกว่า
พื้นฐานการคบหาระหว่างคนสองคนอยู่ที่การพึ่งพาอาศัยกัน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
……
……
หลังจากออกมาแล้วเฉินชางก็อธิบายเรื่องการดูแลรักษาแผลและให้ชายหนุ่มฟัง แต่เขามีท่าทางไม่สนใจ เฉินชาง
