่โด่งดังในเมืองอันหยางของพวกเรา เป็นเจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่ ที่สำคัญที่สุดก็คือคนคนนี้ค่อนข้าง…เกรียนน่ะ สรุปคือระวังตัวไว้หน่อยก็พอ”
หลังจากวางโทรศัพท์ไปแล้วเฉินชางก็โทรกลับไปหาฉินเสี้ยวหยวนต่อ
เวลานี้ภายในห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงพยาบาล มีหญิงวัยกลางคนแต่งตัวดีคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้กับเด็กชายคนหนึ่ง ฉินเสี้ยวหยวนนั่งตรงข้ามพวกเขา กำลังพูดคุยยิ้มแย้มกันอยู่
เมื่อเห็นเฉินชางโทรมาฉินเสี้ยวหยวนก็รีบรับโทรศัพท์ “ฮัลโหล เสี่ยวเฉิน คุณผ่าตัดเสร็จแล้วใช่ไหมครับ”
เฉินชางชะงักไปเล็กน้อยแล้วรีบพยักหน้าตอบ “ครับผู้อำนวยการฉิน ผมผ่าตัดเสร็จแล้ว ตอนนี้อยู่ที่แผนกแล้วครับ”
ฉินเสี้ยวหยวนได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “อืม เสี่ยวเฉิน ตอนนี้ผมอยู่กับเพื่อนคนหนึ่ง ลูกของเขามีแผลบนใบหน้า อยากจะจัดการให้ดีสักหน่อย เดี๋ยวผมจะพาพวกเขาลงไปหานะครับ”
เมื่อวางโทรศัพท์แล้ว ฉินเสี้ยวหยวนก็มองไปที่คนทั้งสองพลางกล่าวด้วยท่าทางยิ้มแย้ม “คุณหยาง ไปเถอะ พวกเราลงไปกัน เสี่ยวเฉินผ่าตัดเสร็จแล้ว”
หยางชุนฮว๋าพยักหน้าเล็กน้อยแล้วฉีกยิ้มออกมา “งั้นรบกวนผู้อำนวยการฉินด้วยนะคะ รู้สึกเกรงใจจริงๆ”
ฉินเสี้ยวหยวนรีบโบกมือ “เกรงใจอะไรกันครับ ไปเถอะ พวกเราลงไปด้วยกัน”
……
เมื่อเฉินชางเห็นฉินเสี้ยวหยวนพาคนทั้งสองมาด้วยตนเองก็ส่ายหน้ายิ้มๆ ความจริงแล้วผู้ป่วย VIP ส่วนใหญ่ค่อนข้างเป็นมิตร ทั้งยังมีคุณสมบัติในด้านต่างๆ สูงด้วย
หากจะว่ากั
