บทที่ 325 แพ้ให้นักเรียนของฉัน จะต้องสนุกแน่นอน
เนื่องจากความยากของการผ่าตัดเคสนี้อยู่ในระดับสูง ดังนั้น…จึงเป็นเรื่องที่ทุกคนกังวลที่สุด
แพทย์อินเทิร์นคนหนึ่งจะทำได้หรือ หัวหน้าบ้าไปแล้วหรือเปล่า!
ให้แพทย์อินเทิร์นมาร่วมผ่าตัดเนี่ยนะ!
แม้แต่เก่อฮว๋ายก็ยังรู้สึกสับสน
ทำไมถึงกล่าวเช่นนี้น่ะหรือ ความจริงก็คือเขาตื่นเวที
เก่อฮว๋ายเป็นศัลยแพทย์หัวใจคนหนึ่ง แต่เมื่อครู่กลับรู้สึกตื่นเวทีเสียได้
เขากลัว!
ภาระหนักอึ้ง เวลากระชั้นชิด มีความอันตรายสูง ความเสี่ยงก็สูง หากไม่ระวังก็จะนำพาความสูญเสียที่ไม่อาจย้อนคืนมาสู่ตัวผู้ป่วย สุดท้ายก็จะตาย! ดังนั้นจำเป็นต้องทำให้ดี ไม่มีโอกาสให้ล้มเหลว
แต่ว่า…แม้แต่หัวหน้าซย่าที่เป็นอาจารย์ของตนและหัวหน้าเมิ่งที่เป็นผู้บังคับบัญชาของตนก็ยังลังเล ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตัวเขาเองเลย
ทว่าขณะเดียวกัน เขาก็มีความคิดอีกอย่างหนึ่ง! ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นช่วงเวลาแห่งการพิสูจน์ตนเอง เป็นช่วงเวลาแห่งการช่วยชีวิตคนไข้ที่จะทำให้เขาเปล่งประกาย
หากจะกล่าวว่าช่วงเวลาเปล่งประกายของผู้อัญเชิญ (Summoner) คือตอนอยู่บนเวทีของ WCG[1] เช่นนั้นช่วงเวลาเปล่งประกายของศัลยแพทย์ก็คือตอนอยู่ในเคสผ่าตัดที่ต้องรักษาชีวิตคน!
แต่ความคิดของเขากลับถูกซย่าเกาเฟิงมองออกได้ในพริบตาเดียว!
ซย่าเกาเฟิงจะเข้าใจนักเรียนของตัวเองดีเกินไปแล้ว
นี่ทำให้เขาถึงกับรีบถอยออกจากหน้าเตียงผ่าตัด
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
