บทที่ 315 บททดสอบของเมิ่งซี
ณ แผนกศัลยกรรมหัวใจของโรงพยาบาลตงต้า เวลาสามทุ่มยี่สิบนาที
หากมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็จะเห็นความคึกคักของเมืองแห่งนี้
เฉินชางเดินตามเก่อฮว๋ายและเมิ่งซีที่เพิ่งออกมาจากห้องผ่าตัดไปยังห้องพักหมอ ตั้งแต่หกโมงกว่าจนถึงตอนนี้ เก่อฮว๋ายและเมิ่งซีผ่าตัดไปสองเคสแล้ว หากจะพูดให้ชัดเจนก็คือ เก่อฮว๋ายช่วยเมิ่งซีผ่าตัดไปสองเคส ส่วนเฉินชาง…จะเรียกว่าช่วยก็ไม่ได้ อย่างมากก็แค่ส่งสายตาเป็นกำลังใจ
เฉินชางค้นพบว่ายิ่งเขาเข้าร่วมการผ่าตัดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสในการเรียนทักษะของหมอผู้เป็นศัลยแพทย์หลักได้มากขึ้นเท่านั้น
ไม่ได้เรียกว่าการขโมยทักษะ แต่เรียกว่าเป็นการเรียนรู้
อัตราสำเร็จ 5% เรียกได้ว่าสูงมาก แต่ช่วงนี้เฉินชางครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็รู้สึกว่าสัดส่วนเกิดการเปลี่ยนแปลงไปแล้ว
หากเข้าร่วมการผ่าตัดมาก ทุ่มเทแรงกายแรงใจไปกับการผ่าตัดเคสหนึ่งๆ และใช้ความพยายามมากมาย ความน่าจะเป็นที่จะได้รับทักษะการผ่าตัดก็จะเพิ่มมากขึ้น เช่นตอนผ่าตัดรักษากระดูกนิ้วมือที่หักในตอนแรก
แต่การส่งสายตาเป็นกำลังใจเช่นนี้ลำบากมากจริงๆ หากอยากได้รับทักษะก็คงมีโอกาสต่ำมาก
ความจริงไม่ใช่ว่าเฉินชางไม่อยากลงมือ เฉินชางอยากมาก…แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น สาเหตุสำคัญเป็นเพราะเมิ่งซีและเก่อฮว๋ายยังไม่เชื่อใจเขา จะอย่างไรเขาก็เป็นแค่นักเรียนคนหนึ่ง เพิ่งมาช่วยแค่ไม่กี่วัน หากจะลงมือช่วยเลยก็จะเหลือเชื่อเกินไปสัก
