หน่อย ไม่ว่าเรื่องอะไรล้วนต้องทำอย่างค่อยเป็นค่อยไปทั้งนั้น
เรื่องนี้ทำให้เฉินชางจนใจจริงๆ หากไม่ได้ลงมือก็เรียนรู้การผ่าตัดไม่ได้ ถ้าดู…แค่ดูแล้วจะเรียนอะไรได้ล่ะ
ผ่าตัด ผ่าตัด แต่ไม่ลงมือ แล้วจะเรียนทักษะอะไรได้! และยังเพิ่มค่าความรู้สึกดีของพวกเขาไม่ได้อีกด้วย!
ตอนนี้ค่าความรู้สึกดีของเมิ่งซีหยุดอยู่ที่ยี่สิบ ยังไม่มีทางเพิ่ม
เฉินชางสับสน การได้รับทักษะขึ้นอยู่กับค่าความรู้สึกดีทั้งหมด เขามีค่าความรู้สึกดีอยู่ที่ยี่สิบแต้ม จะพอทำอะไรได้
แผนกศัลยกรรมหัวใจเป็นแผนกเฉพาะทางที่ค่อนข้างพิเศษ การผ่าตัดของแผนกนี้เริ่มที่การผ่าตัดระดับสอง และส่วนใหญ่ยังล้วนเป็นแต่การผ่าตัดระดับสาม ส่วนการผ่าตัดระดับหนึ่งนั้น…ก็เป็นแค่เรื่องไร้สาระเท่านั้นแหละ!
นับวันเฉินชางก็ยิ่งรู้สึกว่าชะตาชีวิตกำลังล้อเขาเล่น
……
ทั้งสามนั่งอยู่ในห้องพักหมอ เก่อฮว๋ายบรรยายถึงการผ่าตัดเมื่อครู่ของเมิ่งซีด้วยสีหน้ากระตือรือร้น ส่วนเมิ่งซีก็เอาแต่ฟัง เธอพูดน้อยมาก พยักหน้ารับเป็นบางครั้ง และวิจารณ์เพิ่มเป็นบางครั้ง
ส่วน…เฉินชางที่มีส่วนร่วมน้อย ความรู้สึกของการมีตัวตนก็น้อยตาม…
ที่ว่ากันว่าไม่รู้อย่าพูด เฉินชางคิดว่าตนเองเข้าใจทฤษฎีนี้อย่างลึกซึ้งเลยทีเดียว
เมื่อดูการผ่าตัดเสร็จแล้ว เวลาก็ล่วงเลยไปนาน เฉินชางกำลังคิดจะกลับแล้ว ทว่าในขณะที่เฉินชางกำลังเตรียมตัวกลับไปนั้น เสียงโทรศัพท์ในห้องพักหมอก็ดังขึ้น เก่อฮว๋ายยังไม่ทั
