นรับโทรศัพท์ เสียงโทรศัพท์ก็หยุดลงก่อน คงมีพยาบาลที่เคาน์เตอร์เป็นคนรับแทนแล้ว
โทรศัพท์ในห้องหมอและเคาน์เตอร์พยาบาลเป็นสายเดียวกัน
หนึ่งนาทีต่อมาก็มีพยาบาลเดินเข้ามา เธอมองไปรอบห้อง เมื่อเห็นเมิ่งซีและคนอื่นๆ ก็ถามอย่างแปลกใจว่า “หัวหน้าเมิ่ง วันนี้ใครเป็นเวรคะ”
เมิ่งซีส่ายหน้าพลางมองไปทางเก่อฮว๋าย “หมอเก่อ วันนี้ใครเป็นเวรคะ”
เก่อฮว๋ายรีบเดินไปดูตารางเข้าเวร “วันนี้เป็นเวรหมอเหยา รู้สึกเหมือนจะไปเปลี่ยนยาทำแผลหรือเปล่าครับ”
เมิ่งซีส่ายหน้า “ไม่ต้องแล้ว”
พูดจบเมิ่งซีก็มองไปที่พยาบาล “มีอะไรหรือเปล่าคะ เสี่ยวลี่”
นางพยาบาลเสี่ยวลี่ตอบว่า “เมื่อครู่แผนกฉุกเฉินส่งผู้ป่วยมาคนหนึ่ง มีอาการปวดหน้าอก สงสัยว่าจะมีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ ให้หมอแผนกเราไปรักษาร่วมค่ะ”
เมิ่งซีลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงออกไปด้านนอก “ฉันไปเอง”
เฉินชางพยักหน้า รีบเดินตามเมิ่งซีออกไปด้านนอก ส่วนเก่อฮว๋ายก็เดินตามเฉินชางออกไปด้วย
เมื่อมาถึงแผนกฉุกเฉิน พยาบาลเห็นเมิ่งซีแล้วก็รีบพูดขึ้นว่า “หัวหน้าเมิ่ง คุณมาแล้วหรือคะ ตอนนี้ผู้ป่วยอยู่ในห้องฉุกเฉิน”
เมิ่งซีพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปด้านใน
เมื่อหมอเวรเห็นเมิ่งซีมาถึงแล้วก็ดวงตาเปล่งประกาย หมอหญิงท่านนี้เรียกได้ว่าเป็นบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดของโรงพยาบาลตงต้าในยุคปัจจุบันเลยทีเดียว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรัศมีเจิดจรัสดั่งผู้มาจากมหาวิทยาลัยระดับโลกนั่นเลย
หลังจากเมิ่งซีมาทำงานที่โรงพยาบ
