บทที่ 304 เป็นชายคนนี้ช่างยากแท้!
เมื่อมาถึงห้องหัตถการ เฉินชางก็ตรวจแผลอย่างละเอียด พบว่าไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไรนัก เพียงมีแผลยาวประมาณ 7-8 มิลลิเมตร อยู่บริเวณก้น ไม่ลึกไม่ตื้นและไม่ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร เพียงล้างแผลและเย็บแผลก็พอ
อันที่จริงก้นก็ไม่ใช่ตำแหน่งที่สำคัญอะไรนัก มันมีเนื้อมาก แม้จะถูกมีดแทงก็เกิดปัญหายาก ถึงอย่างไรก็นับเป็นส่วนหนังของร่างกาย และนับเป็นบริเวณที่มักจะถูกลงโทษ ทุกคนคงมีประสบการณ์ถูกตีบริเวณนี้มาไม่น้อย
เฉินชางบอกให้ชายคนนั้นนอนลงบนเตียง จากนั้นก็เริ่มล้างแผลและเย็บแผล
เสี่ยวหลินช่วยทำเรื่องเข้ารักษา ส่วนฉางลี่น่าก็เข้ามาคอยช่วยเฉินชาง
ที่เฉินชางพูดถึงเรื่องแจ้งตำรวจเมื่อครู่นี้เป็นเพียงการเตือนด้วยความหวังดีเท่านั้น ถึงอย่างไร…ก็ถูกมีดแทงมา เป็นเรื่องที่ค่อนข้างอันตราย เป็นการกระทำที่ขัดต่อกฎหมายและควรได้รับการลงโทษ
แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายคล้ายไม่มีความคิดจะแจ้งตำรวจเขาก็ไม่ได้ดื้อดึง นี่เป็นเรื่องส่วนบุคคล เฉินชางก็แค่เตือนด้วยความหวังดีเท่านั้น แต่ถ้าหาก…ผู้หญิงเป็นคนทำ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
ย้อนนึกไปถึงเรื่องที่สามีภรรยาทะเลาะกันคราวที่แล้ว ผู้ชายทำใจทำร้ายอีกฝ่ายไม่ลง จึงใช้ขวดเหล้าทำร้ายตนเอง
ดังนั้น…ในโลกใบนี้เรื่องแปลกประหลาดอะไรบ้างที่ไม่มี
ในฐานะที่เฉินชางเป็นหมอ เขาย่อมไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน ทำงานของตนให้ดีก็พอแล้ว
ทว่า…เฉินชางมองเห็นไฟแห่งการซุบ
