บทที่ 301 ขอบคุณมากหมอจิ่ง!
ถูกต้อง! สือฉีไม่สบายใจ จะอย่างไรเมื่อไม่นานมานี้เขาก็เพิ่งถูกนักเรียนย้อนถามขณะกำลังบรรยาย! หากไม่ใช่เพราะนักเรียนคนอื่นช่วยเอาไว้คงกระอักกระอ่วนพิกล โชคดีที่เขาคนนี้หน้าด้านพอจึงเอาตัวรอดไปได้สำเร็จ คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินชื่อนี้ในการรักษาร่วมอีกแล้ว!
เฉินชางคนนั้นเป็นเพียงหมอน้อยในแผนกฉุกเฉินไม่ใช่หรือ นี่เพิ่งผ่านไปได้ไม่กี่วัน! ทำไมไปที่ไหนก็ได้ยินแต่ชื่อเขา!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ สือฉีก็มีสีหน้าเคร่งเครียด
ดั่งคำโบราณว่าไว้ ไม่กลัวไม่รู้จักสินค้าแต่กลัวการเปรียบเทียบสินค้า หากเป็นเช่นนี้ สือฉีจะต้องถูกเอาไปเปรียบเทียบกับเฉินชางแน่นอน
ยกแรกก็ถูกน็อคเอาท์ไปเรียบร้อยแล้ว คิดไม่ถึงว่ายังไม่ทันเตรียมตัวก็ต้องมา PK (ดวลเดี่ยว) กันต่อยกสองอีกแล้ว
…
ไม่นานสายโทรออกของจางจิ้นเฟิงก็มีคนรับ
เมื่อเฉินชางเห็นว่าเป็นสายโทรเข้าของจางจิ้นเฟิงก็รีบเอ่ยทันที “หัวหน้าจาง สวัสดีครับ”
จางจิ้นเฟิงรีบเข้าประเด็น “เสี่ยวเฉิน! คุณรีบมาที่แผนกสูติฯ ด่วนเลยค่ะ ชั้นแปด ห้องเบอร์สิบสอง เตียงยี่สิบ มีผู้ป่วยคนหนึ่ง เด็กในครรภ์ของเธอมีอาการน้ำเหลืองรั่วในช่องเยื่อหุ้มปอด ตอนนี้ของเหลวไปสะสมอยู่ที่ทรวงอก ต้องระบายน้ำในทรวงอกออกมาทันที คุณรีบมาดูหน่อยนะคะ!”
เฉินชางได้ยินดังนั้นก็รีบตอบรับทันที “ได้ครับหัวหน้า คุณรอสักครู่ ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”
เฉินชางวางสายแล้วรีบวิ่งตรงไปยังห้องผู้ป่วยแผนกส
