งสองสามีภรรยาหยางซือฉี “เสี่ยวหยาง ตอนนี้วิธีเดียวที่จะช่วยเด็กได้ก็คือใช้วิธีที่ฉันว่า ต้องเจาะเข้าไป แน่นอนว่าต้องมีความเสี่ยง แต่พวกเราจะพยายามควบคุมความเสี่ยงให้ต่ำที่สุด ตอนนี้พวกคุณต้องรีบตัดสินใจแล้วค่ะ”
กล่าวจบจางจิ้นเฟิงก็หันไปมองจางเยียน “เสี่ยวจาง คุณไปเอาหนังสือยินยอมมาให้ยอดผู้ป่วยเซ็นชื่อด้วยค่ะ”
ตอนนี้เองจู่ๆ หมออัลตร้าซาวด์ก็พูดขึ้นว่า “รอไม่ได้แล้วครับ! หัวหน้า ต้องรีบแล้ว ความอดทนของเด็กต่ำลงเรื่อยๆ ต้องรีบดูดของเหลวให้เร็วที่สุด ไม่งั้น…ต่อให้ไม่รักษาก็ไม่รอด!”
เมื่อคำพูดนี้ถูกกล่าวออกมา หยางซือฉีพลันหน้าเปลี่ยนสี “เซ็น! ฉันจะเซ็น ฉันจะทำตามที่หัวหน้าจางบอก คุณต้องปกป้องลูกของเราให้สุดความสามารถนะคะ!”
จางจิ้นเฟิงพยักหน้า “คุณวางใจเถอะ พวกเราจะทำเต็มที่แน่นอน”
พูดจบจางจิ้นเฟิงก็มองไปที่เฉินชาง “เสี่ยวเฉิน คุณรีบไปเตรียมตัวเลยค่ะ”
เฉินชางพยักหน้า “หัวหน้าจาง ช่วยผมเตรียมอุปกรณ์เจาะช่องอกด้วยครับ”
พูดจบเฉินชางก็เดินไปข้างคนไข้ “คุณนอนราบลงเลยครับ…” จากนั้นจึงหันไปมองเฉิงซินที่อยู่ข้างๆ “เฉิงซิน ช่วยผมปรับเตียงหน่อยครับ พยายามเอียงประมาณสามสิบองศาถึงสี่สิบห้าองศา”
เฉิงซินรีบพยักหน้าแล้วเริ่มปรับเตียง ไม่นานทุกอย่างก็ถูกเตรียมการเรียบร้อย!
เฉินชางมองไปรอบๆ เมื่อพบว่าไม่มีใครเป็นผู้ช่วยได้เลยก็เลื่อนสายตามองไปยังสือฉี “หัวหน้าสือ คุณช่วยมาเป็นผู้ช่วยผมได้ไหมครับ”
สีหน้
