ิ่งหรานกวาดตามองไปด้านข้างทำให้เห็นเฉินชางยืนอยู่ด้วยพอดี ดวงตาของเขาพลันสว่างวาบ “หมอเฉิน?”
เฉินชางพยักหน้าทักทาย “ไม่ทันแล้วครับ เตรียมเริ่มเถอะ หมอจิ่ง คุณมาเป็นผู้ช่วยผมหน่อยนะครับ”
เฉินชางเรียกคนอื่นแล้วคนอื่นไม่ช่วย แต่หากเรียกจิ่งหรานมาช่วยได้ เขาคิดว่าค่อนข้างสะดวกเลยทีเดียว เพราะถึงอย่างไรก็เคยมีประสบการณ์กันมาแล้ว แต่เมื่อคนอื่นได้ยินกลับ…รู้สึกแปลกๆ
จางจิ้นเฟิงแปลกใจอยู่บ้าง เสี่ยวเฉินคนนี้…นิสัยช่างเป็นเอกลักษณ์จริงๆ ถึงกับเรียกใช้รองหัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลตงต้าเชียว!
ส่วนสือฉีก็หัวเราะ คิดในใจว่า คุณคิดว่าคุณเป็นใคร กล้าเรียกใช้รองหัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลอื่นเลยหรือ! น่าหัวเราะจริงๆ
แม้กระนั้นสิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงก็เกิดขึ้นแล้ว
จิ่งหรานรีบพยักหน้ารัว สวมถุงมืออย่างคล่องแคล่วแล้วเดินไปประจำตำแหน่งทันที!
“เอาละ หมอเฉิน เริ่มได้เลยครับ!”
เฉินชางพยักหน้า จากนั้นจึงหันไปพูดกับหมออัลตร้าซาวด์ “คุณครับ คุณช่วยผมดูตามตำแหน่งนี้ทีนะครับ แล้วก็ช่วยทำสัญลักษณ์ไว้ด้วย”
หมออัลตร้าซาวด์พยักหน้า เขาเข้าใจสิ่งที่เฉินชางต้องการสื่อได้ไม่ยาก
ไม่นานทุกอย่างก็ถูกเตรียมเรียบร้อย! เฉินชางมองภาพที่ปรากฏบนเครื่องอัลตร้าซาวด์ รอเวลาที่เด็กจะสงบลง
ในตอนนี้ สือฉีที่ยืนอยู่ด้านข้างกำลังมองอย่างสนอกสนใจ เฉินชางเห็นดังนั้นก็ส่งเสียงกระแอมออกมา หันไปพูดกับจางจิ้นเฟิงว่า “หัวหน้าจาง รบกวนคุณบอกให้ค
