นว่างงานออกไปรอด้านนอกทีนะครับ”
จางจิ้นเฟิงพยักหน้า แต่ว่า…เมื่อมองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นมีใครว่างสักหน่อย?
ไม่นานสายตาของจางจิ้นเฟิงก็ไปหยุดอยู่บนร่างของสือฉี “หัวหน้าสือ เอ่อ ถ้าคุณมีงานอะไรก็ไปทำเถอะค่ะ อยู่ที่นี่ก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก!”
ประโยคนี้ไม่ไว้หน้ากันแม้แต่น้อย!
แต่สือฉีเป็นใคร? อะไรคือรักษาหน้า?
สือฉีส่ายหน้า “หัวหน้าจาง ผมไม่ได้มีงานอะไรครับ”
จางจิ้นเฟิงมองอยู่พักใหญ่ จากนั้นจึงกล่าวว่า “ไม่ใช่แบบนั้นค่ะหัวหน้าสือ คุณยืนอยู่ตรงนั้นมันขวางทางไฟ คุณดูสิคะ ตรงที่เสี่ยวเฉินยืนมืดไปหมดแล้ว มองไม่เห็นอะไรแล้ว!”
เมื่อคำพูดนี้ถูกกล่าวออกมา สือฉีแทบจะอุทานว่าแม่มันเถอะ!
เปิดไฟอะไรของพวกคุณ ยิ่งไปกว่านั้นส่วนที่คุณต้องเจาะก็คือท้อง มีเครื่องอัลตราซาวด์อยู่ จะต้องการแสงไฟไปทำไม!
เฉินชางแทบจะหลุดหัวเราะ ขิงยิ่งแก่ก็ยิ่งเผ็ดจริงๆ!
เฉิงซินหมุนตัวกำลังจะเดินออกไป แต่เฉินชางกลับพูดขึ้นก่อนว่า “เฉิงซิน คุณมาดูทางนี้ครับ นี่เป็นจุดที่ต้องเจาะอัลตร้าซาวด์”
เมื่อเขาพูดออกมาเช่นนี้ เฉิงซินพลันมีสีหน้าเบิกบาน ถือว่าตัวเองได้อยู่ต่อแล้วสินะ
สือฉีชะงักไป ให้ตายสิ นี่เป็นการบอกว่าผมเป็นคนว่างงานไม่ใช่หรือไง
เมื่อคิดถึงตรงนี้ สือฉีก็ได้แต่ก็หมุนตัวเดินออกไปด้วยความเดือดดาล! ออกมาแล้วก็ยังไม่คิดจะไปไหน เอาแต่ยืนอยู่ตรงประตูไม่ขยับเขยื้อน แค่นเสียงออกมาครั้งหนึ่ง
อีกเดี๋ยวเกิดปัญหาขึ้นมา ดูซิว่าพวกคุณจะ
