ถานการณ์ของคุณก็เป็นสถานการณ์ที่พิเศษ คุณทำงานแล้ว อายุก็ไม่น้อย ฉันไม่ได้ตั้งเงื่อนไขอะไรกับคุณ เรียนให้จบอย่างราบรื่นอย่าสร้างปัญหาให้ฉันก็พอ”
เฉินชางชะงักงัน ลังเลใจเล็กน้อย เป้าหมายของตนคืออาชีพลับ ต่อไปจะพูดจาอะไรไม่รอบคอบแบบนี้ไม่ได้อีก
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางรีบส่ายหน้าทันใด “อาจารย์เมิ่งครับ ผมตั้งใจติดตามอาจารย์เมิ่งเพื่อเก็บเกี่ยวความรู้ด้วยใจจริงครับ ผมสนใจในสาขาศัลยกรรมหัวใจมากจริงๆ และในขณะเดียวกัน ผมก็หวังว่าจะได้เรียนรู้อะไรจากคุณจริงๆ ไม่ใช่เพื่อใบปริญญากับประวัติการศึกษา”
เมิ่งซียิ้มอ่อน พยักหน้าเล็กน้อยเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ “งั้นก็อาจจะต้องเหนื่อยหน่อยนะ”
ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ๆ เมิ่งซีก็กล่าวขึ้นว่า “งั้นแบบนี้แล้วกัน ทุกวันหลังจากที่คุณเลิกงานแล้วคุณมาผ่าตัดกับฉันที่นี่ ในสถานการณ์พิเศษค่อยจัดการวางแผนอีกที”
เมิ่งซีกล่าวต่ออีกว่า “ที่โรงพยาบาลตงต้ามีเคสผ่าตัดค่อนข้างเยอะ แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้เลิกงานตรงเวลา ทุกวันคุณมาเรียนรู้กับฉันที่นี่ รีบลงมือปฏิบัติให้ไวที่สุด”
หลังจากที่เฉินชางได้ฟังแล้ว เขาก็พยักหน้า “ได้ครับ รบกวนอาจารย์เมิ่งด้วยนะครับ”
เฉินชางเข้าใจความหมายของเมิ่งซี อีกทั้งยังค่อนข้างรู้สึกชื่นชมจากใจจริง
เมิ่งซีเป็นเหมือนกับคำกล่าวที่ว่า ‘อาศัยหน้าตาทำมาหากินได้แท้ๆ แต่กลับเลือกที่จะเรียนหมอ’
อย่างน้อยที่สุดคำกล่าวนี้ก็บ่งบอกได้ว่าเมิ่งซีเป
