บทที่ 290 เห็นแก่หน้า
ช่วงนี้ถานจงหลินอารมณ์ดีเป็นพิเศษ!
สองสามวันมานี้เขามานะบากบั่นมุ่งมั่นในการฝึกฝนวิธีของเฉินด้วยความตั้งใจ แต่ละวันแหวกว่ายอยู่ในห้วงมหาสมุทรตีนหมู (สำหรับฝึกเย็บเส้นเอ็น) จนไม่อาจดึงตัวเองออกมาได้ ไม่มีใครรู้ว่าในช่วงเวลาไม่กี่วันนี้ เขาเก็บเกี่ยวประสบการณ์อะไรได้บ้าง
กระบี่กายสิทธิ์ได้มาจากการฝึกฝนอย่างหนัก เคล็ดวิชาเย็บเส้นเอ็นได้มาจากการฝึกฝนจากตีนหมู!
ผู้ที่ทนต่อความยากลำบากในการฝึกฝนได้ย่อมเป็นผู้คว้าชัย!เขารับประทานตีนหมูไปเยอะมาก
เขามีความเข้าใจในโครงสร้างของเส้นเอ็นอย่างลึกซึ้ง
สิ่งเดียวที่ถานจงหลินรู้สึกตำหนิอยู่ในใจคือ ต้นทุนในการฝึกฝนค่อนข้างสูง ราคาตีนหมูในท้องตลาดพุ่งสูงขึ้นไม่หยุด เงินในกระเป๋าจึงลดฮวบลงเรื่อยๆ
กว่าจะจัดการกับเรื่องภายในแผนกให้เรียบร้อยได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หลังจากจัดการเรื่องภายในแผนกเสร็จ ถานจงหลินตัดสินใจไปหาหัวหน้าอันที่โรงพยาบาลอันดับสองเพื่อโชว์พัฒนาการหลังจากที่ได้เก็บตัวฝึกฝนวิธีเย็บของเฉินมาแล้ว!
วัดฝีมือกับเมียหลวงอย่างอันเยี่ยนจวินกันไปเลย ช่วงชิงตำแหน่งผู้ช่วยของเฉินชางมาให้ได้
เมื่อคิดถึงสีหน้าของตกตะลึงของอันเยี่ยนจวินที่ได้เห็นฝีมือเย็บเส้นเอ็นด้วยวิธีของเฉินของเขาแล้ว ถานจงหลินก็แอบลำพองอยู่ในใจ
ขณะที่คิดอยู่นั้น เขาก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาลอันดับสองพอดี
ดีที่ช่วงนี้เหล่าพยาบาลในโรงพยาบาลอันดับสองคุ้นชินกับการมาเย
