้วก็มองหลี่เจี้ยนเหว่ยทีหนึ่ง
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของทั้งคู่ปกติดี เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ!
แพทย์ผู้นำทีมผ่าตัดเปรียบเสมือนแม่ทัพที่มีอำนาจขาดในการออกคำสั่ง!
เวลาที่แพทย์อยู่หน้าเตียงผ่าตัด ไม่ควรวอกแวก ต้องทุ่มให้กับการผ่าตัดตรงหน้าอย่างเต็มที่!
ในเวลานี้เฉินชางคือแม่ทัพที่กำลังประจัญบานกับศัตรู
พยาบาลสวมชุดสำหรับผ่าตัดให้กับหลี่เป่าซาน เถามี่ หลี่เจี้ยนเหว่ย ทั้งสามเดินเข้าไปด้านในอย่างระมัดระวัง เมื่อเดินไปถึงหน้าเตียงผ่าตัด พวกเขาก็เห็นว่ามือข้างหนึ่งของเฉินชางจับเหล็กเส้นไว้ มืออีกข้างหนึ่งค่อยๆ ดึงเหล็กเส้นออกจากบริเวณทรวงอกของผู้ป่วย
มือซ้ายที่จับเหล็กเส้นไว้มั่นคงดั่งขุนเขา ไม่สั่นคลอนแม้แต่นิด!
หลี่เจี้ยนเหว่ยค่อนข้างประหลาดใจ!
มือของเสี่ยวเฉินนิ่งมาก!
แขนแข็งแรงกำยำมาก
แต่…
เวลาผ่านไปหนึ่งนาที…สิบนาที…สามสิบนาที…หกสิบนาที…
หลี่เจี้ยนเหว่ยถึงกับตกตะลึง!
เสี่ยวเฉินไม่ล้าบ้างหรือไง
สิ่งที่เขาถืออยู่คือเหล็กเส้นไม่ใช่แผ่นกระดาษ ต่อให้เป็นแผ่นกระดาษ คุณถือไว้นิ่งๆ สักสามสิบนาทีจะไม่รู้ล้าบ้างหรือ
หัวใจสำคัญคือในกระบวนการนี้ คุณต้องแน่ใจว่าเหล็กเส้นในมือจะไม่เอนเอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง
สายตานับสิบคู่จับจ้องมาที่เฉินชางด้วยความประทับใจ!
หัวหน้าทั้งสามเข้ามาหนึ่งชั่วโมงแล้ว แต่เฉินชางยังถือเหล็กเส้นไว้ได้อย่างมั่นคงไม่ไหวติง!
ทั้งสามคนรู้สึกกระวนกระวายใจมาก!
คนที่รู้สึกประทั
