ี่เป็นทางเลือกสุดท้ายที่คนเราจะทำ แต่ถ้าครอบครัวมีเงินอยู่บ้าง พวกเขาก็คงไม่เลือกวิธีนี้
การเย็บซ่อมแซมเส้นประสาทก็เช่นเดียวกัน ถ้าเย็บซ่อมแซมได้ เฉินชางก็จะไม่ยอมปลูกถ่ายเส้นประสาทจากตำแหน่งอื่นมา
เฉินชางเริ่มแยกเส้นประสาททั้งสองข้างออกอย่างระมัดระวัง เริ่มทำการเปลี่ยนตำแหน่งเชื่อมต่อเส้นประสาท
หลังจากเปลี่ยนแปลงตำแหน่งเล็กน้อย ความยาวที่เพิ่มขึ้นกลับมีไม่ถึงหนึ่งมิลลิเมตร!
ความยาวที่เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยสร้างความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอย่างหนักในทันใด!
จำเป็นต้องปลูกถ่ายเส้นประสาท? ไม่จำเป็น!
ไม่ปลูกถ่ายก็แล้วกัน? เย็บยากเกินไป!
ต่อให้เย็บได้อย่างสมบูรณ์ก็เป็นไปได้ว่าจะไร้ความรู้สึก
นี่เป็นเรื่องสร้างความรู้สึกลำบากใจอย่างหนัก!
ถานจงหลินเงียบขรึมไม่พูดจา เขาไม่รู้ว่าเขาควรจะทำอย่างไรดี
เป็นความรู้สึกเจ็บปวดจนจุกอก!
จะกลืนก็ไม่เข้า จะคายก็ไม่ออก
เขาเงยหน้ามองเฉินชาง ทว่าสิ่งที่เห็นคือ…สีหน้าที่ดูพึงพอใจมาก?
ถานจงหลินอดมองเฉินชางด้วยความข้องใจไม่ได้: นี่คุณเย็บได้งั้นหรือ
เฉินชางไม่ได้มองหน้าเขา ในสายตาของเฉินชางตอนนี้มีเพียงเส้นประสาท
เขาเปลี่ยนวัสดุที่ใช้เย็บเส้นประสาท ถือคีมจับเข็มขึ้นมา แล้วเริ่มลงมือเย็บ
เย็บเข็มแล้วเข็มเล่า…
ถานจงหลินเงียบงัน…
เวลาแสนยาวนาน
ถานจงหลินก็อดพึมพำในใจไม่ได้ว่า: นี่…ลูกพี่ คุณใช้วิธีไหนเย็บกันครับเนี่ย!
ส่วนอันเยี่ยนจวินก็เห็นความอิจฉา (แง่บวก) ในแว
