วตาของถานจงหลินที่จับจ้องวีธีการเย็บเส้นประสาทของเฉินชางจนลูกตาแทบถลนออกมาแล้ว
การเย็บเส้นประสาทยากกว่าการเย็บหลอดเลือดมาก แต่สำหรับเฉินชางแล้วไม่เป็นเช่นนั้น
ในสุดก็มาถึงขั้นตอนของการเย็บเส้นเอ็นแล้ว
ในเวลานี้อันเยี่ยนจวินดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
ช่วงนี้เขาลุ่มหลงวิธีการเย็บของเฉินจนโงหัวไม่ขึ้น ในสายตามีเพียงวิธีการเย็บของเฉินเท่านั้น
เมื่อเห็นว่าเฉินชางกำลังจะเย็บเส้นเอ็น เขาก็ส่งสายตาให้ถานจงหลินรู้ว่าเขาต้องการสลับตำแหน่งยืน มายืนตำแหน่งผู้ช่วยเฉินชางแทน
การเย็บซ่อมแซมเส้นเอ็ดยืดเหยียดที่ได้รับบาดเจ็บง่ายกว่าการเย็บเส้นเอ็นที่ทำหน้าที่งอ โดยเฉพาะเส้นเอ็นยืดเหยียดบริเวณหลังมือ
เพราะเมื่อเปรียบเทียบแล้ว โอกาสเกิดพังผืดยึดเกาะที่รุนแรงต่ำกว่า
แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่โอกาสเกิดพังผืดขึ้น
เนื่องจากผิวหนังบริเวณหลังมือมีความบางและยืดหยุ่นสูง โดยเฉพาะระหว่างเส้นเอ็นยืดเหยียดจะมีชั้นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่เป็นปลอกเนื้อเยื่อห่อหุ้มโดยรอบ
แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ความยากก็ยังมีอยู่!
การเย็บเส้นเอ็นเป็นสิ่งที่เฉินชางเชี่ยวชาญมากที่สุด เรื่องนี้ถานจงหลินเองก็รู้อยู่ เขาอยากรู้เหลือเกินว่าในครั้งนี้จะเลือกใช้วิธีไหน!
เฉินชางมองอันเยี่ยนจวินผู้รับหน้าที่เป็นผู้ช่วยทีหนึ่ง เขาพยักให้อันเยี่ยนจวิน ส่วนอันเยี่ยนจวินก็เริ่มช่วยเหลือเฉินชางด้วยความช่ำชอง
เฉินชางเริ่มเย็บเส้นเอ็น
สายตาของอันเยี่ยนจวินเก็บข้อม
