บทที่ 255 หินจำลองการผ่าตัด?
นับตั้งแต่เฉินชางก้าวเท้าเข้าไปในห้องทำงานของแผนกศัลยกรรมมือโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล เขาก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศของความกดดัน ทุกคนต่างจมดิ่งอยู่กับการใคร่ครวญพิจารณา และความว้าวุ่นใจ!
ผู้จัดการกำลังติดต่อบริษัท บริษัทกำลังติดต่อบริษัทประกัน
ในครั้งนี้ผู้รับผิดชอบในการจัดการแสดงยิ่งดูร้อนใจจนทำอะไรไม่ถูก ไม่มีใครรู้ว่าทำไมโคมไฟขนาดใหญ่ถึงหล่นลงมาได้
ผู้เชี่ยวชาญในด้านศัลยกรรมมือของโรงพยาบาลต่างๆ ในเมืองอันหยางต่างทยอยกันเดินทางมา
สิงอวี่นั่งอยู่ตรงนั้น ครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ในใจยังคงหวาดผวาไม่หาย ไม่ต้องพูดถึงเรื่องมือ ลำพังแค่ชีวิตก็แทบเอาไม่รอด เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้ แต่เมื่อนึกถึงมือทั้งสองข้างของตน สิงอวี่ก็อดหัวเราะเจื่อนๆ ออกมาไม่ได้ สำหรับนักเปียโนแล้ว มือหนึ่งคู่มีความสำคัญมากขนาดไหน
เรื่องนี้แทบจะไม่ต้องคิดก็รู้ได้!
ทุกครั้งที่คิดมาถึงตรงนี้ สิงอวี่ก็อดคิดไปต่างๆ นานาไม่ได้ หรือว่าอาชีพที่เพิ่งเริ่มต้นของตนจะต้องจบลงแล้ว
เฮ้อ…
ในตอนนี้เอง โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น เมื่อมองไปที่หน้าจอก็เห็นว่าเป็นภรรยาโทรมา
สิงอวี่เพิ่งจะกดรับสายก็ได้ยินเสียงเด็กน้อยกล่าวด้วยเสียงสะอึกสะอื้น “พ่อจ๋า…พ่อจ๋า…พ่อจ๋าไม่เป็นอะไรใช่มั้ย”
ทันทีที่สิงอวี่ได้ยินสียงเด็กน้อย เขาก็หัวเราะออกมาแล้วตอบว่า “ไม่เป็นไร เทียนเทียน พ่อไม
