จให้กับเขา เป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้องชัดๆ…
…จะว่าไปแล้ว ทุกคนต่างก็มีมุมที่ยากลำบากของตัวเองกันทั้งนั้น อย่าทำให้เมื่อถึงตอนนั้นแล้วเรื่องของเราสองคนกลายเป็นสิ่งที่ฉุดรั้งชีวิตเขาให้ต้องหยุดชะงักเลย! เธอว่าที่ฉันพูดถูกต้องมั้ย”
ต่งจยาถอนหายใจออกมา เธอคิดเยอะขนาดนี้ก็เพราะเธอคิดแทนหลัวโจว “ฉันกลัว…”
หลัวโจวหัวเราะแล้วมองหน้าต่งจยา “เอาน่า ที่รัก! เธอต้องเชื่อมั่นในตัวฉัน ฉันจะสอบผ่านแน่นอน เราอาศัยความสามารถของตนเองสอบเข้าไปได้จะน่าภูมิใจขนาดไหน ทำไมจะต้องลำบากคนอื่นด้วย!”
เมื่อต่งจยาเห็นแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความแน่วแน่ของหลัวโจว เธอก็ไม่ได้รบเร้าอะไรอีก “โอเค งั้นนายจะต้องพยายามให้เต็มที่นะ!”
หลัวโจวพยักหน้า
