แผนกผิวหนังของโรงพยาบาลกับโรงพยาบาลศัลยกรรมความงามแตกต่างกันราวกับอยู่คนละโลก สภาพแวดล้อมที่นี่แตกต่างกับโรงพยาบาลศัลยกรรมความงามมาก แต่กลับทำให้เฉินชางรู้สึกได้ถึงความเป็นโรงพยาบาลมากกว่า
ช่วงวันเสาร์ตอนเวลาเกือบเที่ยงแล้ว แต่งานในวอร์ดยังคงยุ่งอยู่ ทุกคนต่างก็ยุ่งมาก เสียงกริ่งเรียกพยาบาลที่เคาน์เตอร์พยาบาลดังอยู่เรื่อยๆ
การมาถึงของเฉินชางไม่ได้ขัดจังหวะการทำงานของแผนกนี้ ทันทีที่เขาหันตัวไปก็เห็นฉินเสียงวิ่งเข้ามา
ฉินเสียงรอเฉินชางจนเริ่มร้อนใจอยู่นานแล้ว เขาเดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าลิฟต์
หลังจากที่เห็นเฉินชาง เขาก็รู้สึกดีใจขึ้นมาทันใด รีบเดินเข้ามาต้อนรับ “เสี่ยวเฉิน คุณมาถึงแล้ว! ลำบากคุณแล้วจริงๆ!”
กล่าวตามตรง ฉินเสียงรู้สึกซาบซึ้งใจมากอยู่แล้วจริงๆ หลังจากที่เขาเห็นเฉินชางมาถึงแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่เขาจะรู้สึกดีใจเป็นที่สุด “ไปกันครับ ไปดูผู้ป่วยกัน”
ฉินเสียงไม่ได้มีพิธีรีตองอะไรกับเฉินชาง เขาเชิญเฉินชางมาดูผู้ป่วย ไม่ได้เชิญมาจิบชา ทั้งสองเดินตามกันไปถึงเตียง 7-20 ทันทีที่เฉินชางก้าวพ้นประตูเข้าไป เขาก็เห็นเด็กสาวคนหนึ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วย เมื่อมองใบหน้าของเธอจากด้านข้าง ก็รู้ได้ทันทีว
