่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีใบหน้าสวยมาก แสงที่ลอดผ่านหน้าต่างตกกระทบลงบนใบหน้าของเธอ ขับเน้นให้อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้าที่ละเมียดละไมของเธอดูวิจิตรยิ่ง
ทว่าในตอนที่เด็กสาวหันหน้ามา แผลไฟ้ไหม้ที่โหดร้ายทารุณก็ปรากฏสู่สายตาของเฉินชาง ทำให้เขาอดกลืนน้ำลายไม่ได้!
โหนกแก้มข้างขวาแผ่ขยายไปจนถึงลำคอ แผลไฟไหม้ที่ผิวหน้าและลำคอเป็นวงกว้างราวกับเป็นหน้ากากชวนสยองที่ไม่เข้ากับใบหน้างดงามละเมียดละไม
เฉินชางอดเงยหน้าขึ้นมาสบตาเด็กสาวไม่ได้ แสงเที่ทอประกายในดวงตาคู่นั้นพลันดับวูบทันใด เธอหันกลับไปทันที ก้มศีรษะลง สั่นหัวเล็กน้อยทำให้เส้นหล่นลงมาบดบังใบหน้าไว้ครึ่งซีก ก้มหน้าคอตกจนเหมือนกันนกกระจอกเทศ ราวกับรู้ว่าตนเองช่างต่ำต้อยไม่ต่างจากฝุ่นละลอง
ช่วงเวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว เฉินชางรู้สึกราวกับมีบางสิ่งบางอย่างคว้าหัวใจของเขาไว้แล้วบีบรัดแน่น บีบแน่นเสียจนเขารู้สึกเจ็บปวดแสนสาหัส
ดูเหมือนว่าฉินเสียงจะเห็นจนชินชาแล้ว เขาถอนหายใจออกมา มองเฉินชางหนึ่งที แล้วเดินตรงเข้าไปด้านใน
“ซินซิน คุณพ่อของหนูล่ะ”
“ออกไปซื้อข้าวค่ะ” เด็กสาวตอบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบามาก ราวกับกลัวว่าถ้าพูดเสียงดังจะทำให้ใครตกใจ
ฉินเสียงพยักหน
