วันนี้ตอนสองทุ่มกว่า จู่ๆ ก็มีลมพัดแรง ประตูใหญ่ของแผนกฉุกเฉินปิดอยู่แต่ก็ยังได้ยินเสียงลมพัดจากด้านนอก จากนั้นก็เริ่มมีเสียงฝนโปรยปรายลงมา
จู่ๆ พยาบาลเล่อเล่อก็กล่าวขึ้นว่า “วันนี้เป็นวันสารทจีน ระหว่างทางที่ฉันเดินมาเข้าเวรดึกวันนี้ ฉันเห็นคนเผากระดาษเงินกระดาษทอง…ตอนนี้ฝนก็มาตกอีก”
ฟ่านสยาพยาบาลอาวุโสพยักหน้า “อย่าซี้ซั้วพูด ตั้งใจทำงานของคุณไป”
จู่ๆ พยาบาลฝึกหัดก็ถามขึ้นว่า “อาจารย์ฟ่านคะ คุณเคยสัมผัสได้ถึงพลังงานลี้ลับอะไรพวกนั้นบ้างมั้ยคะ”
คำถามนี้ทำเอาพยาบาลอาวุโสฟ่านถึงกับหน้าเปลี่ยนสี แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
เมื่อเล่อเล่อเห็นเช่นนั้น เธอก็รีบกล่าวขึ้นว่า “อาจารย์ฟ่านคะ คุณเล่ามาเถอะค่ะ!”
ฟ่านสยาทำงานเป็นพยาบาลอยู่ที่โรงพยาบาลอันดับสองมาหลายปีแล้ว ปีนี้อายุสี่สิบ เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างก็ถามเช่นนี้ เธอก็กล่าวเสียงเบาว่า “มีเจอเรื่องแปลกๆ อยู่บ้างเหมือนกัน”
“…ถึงยังไงที่นี่ก็เป็นโรงพยาบาล ไม่ใช่สถานที่ปลอดพลังงานลบอะไรขนาดนั้น แต่ก่อนฉันเคยเป็นพยาบาลอยู่แผนกสูตินรีเวช ตอนนั้นฉันเพิ่งเข้าทำงานที่นี่ไม่นาน สมัยนั้นยังเป็นตึกเก่าอยู่เลย มีทั้งหมดหกชั้น ห้องคลอดแผนกสูตินรีเวชอยู่ชั้นสาม…”
