มั้ยครับ”
เฉินชางลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง
ฉินเยว่ดีใจไหม เฉินชางเองก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าฉินเยว่จะต้องจำฝังใจแน่!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางมองจิ่งหราน กล่าวอย่างมั่นใจว่า “จะต้องไม่ลืมง่ายๆ แน่ ถึงยังไงก็เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน”
จิ่งหราน “อ๋อ ครับ…”
จิ่งหรานพยักหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่
เขาคิดว่าที่เฉินชางมีดวงสมพงษ์กับเพศตรงข้ามดีขนาดนี้ย่อมมีสาเหตุ เมื่อเทียบกันแล้ว ตนเป็นคนที่ยุ่งอยู่ตลอดเวลา จนดูเหมือนว่าจะจนเย็นชากับเกิ่งเหยียนไปจริงๆ ด้วย
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพิมพ์ข้อความส่งไปหาเกิ่งเหยียน : [ที่รัก ทำอะไรอยู่]
เกิ่งเหยียนตอบกลับมาทันที : [อาจารย์ที่มหาวิทยาลัยพาพวกเราไปกินข้าว คุณผ่าตัดเสร็จแล้ว?]
กล่าวตามความจริง ตอนที่เกิ่งเหยียนได้ข้อความนี้ ในใจเธอรู้สึกตื่นเต้นมาก เป็นความรู้สึกตื่นเต้นดีใจที่จิ่งหรานแสดงความใส่ใจต่อเธอ ถึงจิ่งหรานจะเป็นคนเก่งมาก แต่ไม่ค่อยเข้าใจจิตใจของผู้หญิง ในบางครั้งถึงขั้นที่มีบางมุมของความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยได้สื่อสารกันให้เกิดความเข้าใจ ทว่า…ไม่มีใครสมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง
ดังนั้นเมื่อเห็นว่าจิ่งหรานห่วงใยตนขนาดนี้ เกิ่งเห
