ูแล้ว ทันใดนั้น…
“เชี่ย! พ่อง…!”
คำว่า ‘เชี่ย!’ หนึ่งคำทำเอาฉินเสี้ยวยวนตกใจจนมือสั่น
เนื้อหมูที่เขาเพิ่งคีบขึ้นมาตกลงไปอยู่บนพื้น
เจ็บปวด!
แพงมาก!
ฉินเยว่มองกับข้าวที่วางอยู่ตรงหน้า จู่ๆ ก็รู้สึกไม่ค่อยเจริญอาหาร
รู้สึกว่ากับข้าวที่เพิ่งคีบใส่ปากไปเมื่อครู่นี้มีรสชาติแปลกๆ!
เมื่อฉินเสี้ยวยวนได้ยินคำว่า ‘เชี่ย’ กับคว่า ‘พ่อง…!’ สีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมทันใด ถลึงตาจ้องฉินเยว่ อดตำหนิเสียงดังไม่ได้ “ฉินเยว่ เป็นสาวเป็นนาง ลูกสบถอะไรออกมา มีมารยาทบ้างมั้ย!”
เมื่อคุณแม่ของฉินเยว่เองก็มองฉินเยว่ทีหนึ่ง “อยู่ดีๆ ทำไมสบถอะไรแบบนี้ออกมา ไหนดูอะไรอยู่”
ขณะที่พูด คุณแม่ของฉินเยว่ก็หยิบโทรศัพท์ของฉินเยว่ขึ้นมาดู ทันทีที่ได้เห็นภาพที่เกินจะบรรยายออกมาด้วยคำพูด เป็นภาพที่ทำให้ความรู้สึกคลื่นไส้จู่โจมทันใด “อี๋ แหวะ แม่ไปเข้าห้องน้ำนะ”
ฉินเสี้ยวยวนชะงัก จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู เปลือกตาของเขากระตุกทันใด!
นี่…นี่..นี่มันอะไรกันเนี่ย
น่าสะอิดสะเอียนจริงๆ!
กำลังกินข้าวกันอยู่ ดันส่งรูปพยาธิมาให้ดู!
จะต้องกล่าวว่าฉินเสี้ยวยวนมีความเป็นหมอมืออาชีพมาก แค่แวบแรกที่เห็นก็รู้เลยทันทีว่าเป็
