องฉัน! ทำไมนังแพศยาอย่างแกถึงต้องมาขัดขวางฉันด้วย!”
เฝ่ยไป๋ลู่ระบายยิ้มสบาย ๆ “แตงเน่าหัวเดียวจะมีค่าอะไรนัก ให้ฟรียังไม่อยากได้เลย”
“ส่งเขามาให้ฉัน! เขาเป็นของฉัน! แกทุกคนสมควรตาย!” ผู้หญิงคนนั้นบ้าไปแล้ว เธอคิดว่าผู้หญิงทุกคนที่ปรากฏตัวข้างกายหรงหยางฮุยล้วนเป็นคู่แข่ง และสายตามุ่งร้ายของเธอก็หมายจะทิ่มแทงเฝ่ยไป๋ลู่ให้ตาย!
เฝ่ยไป๋ลู่พลันเฉือนคอของผู้หญิงคนนั้นด้วยมีด
ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นปราด ทำให้หญิงสาวกรีดร้อง ดวงตาสีแดงก่ำจางลง และเธอก็เริ่มมีสติ มองหรงหยางฮุยบนพื้น “คุณหรง?… เป็นยังไงบ้าง? คุณเป็นอะไรไป? เจ็บไหมคะ?”
หรงหยางฮุยถูกแทงกลางหลัง เสื้อเขาชุ่มไปด้วยเลือด เมื่อเขาได้ยินเสียงห่วงใยจากแฟนคลับ เขาก็ตะโกนอย่างหวาดกลัว “เธอมันบ้าไปแล้ว!”
สีหน้าของแฟนคลับสาวพลันฉายแววเจ็บปวด
แม้เพียงมองดู เฝ่ยไป๋ลู่เองก็รู้สึกเจ็บปวดเช่นกัน
เธอไม่อยากเป็นพยานในละครเอสเอ็ม*[1] ระหว่างทั้งสองคนหรอกนะ…
“มองฉัน แล้วบอกฉันสิว่าคุณเป็นคนทำเรื่องผีหลอกในกองถ่ายหรือเปล่า?”
แฟนคลับสาวสบตากับเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยสีหน้าว่างเปล่า ก่อนเอ่ยเสียงเบา “ฉันทำเอง”
ซุนกั๋วซิ่งสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วควักโทรศัพท์ออกมาบันทึกเสียง
เฝ่ยไป๋ลู่ดูไม่แปลกใจนัก “คุณวางแผนยังไง แล้วทำแบบนี้ทำไมคะ?”
“ทำไมถึงทำแบบนี้น่ะหรือ? เพราะอยากอยู่กับคุณหรงยังไงละ!” แฟนคลับสาวมองหรงหยางฮุยอย่างหลงใหล “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับทีมงาน และการถ่ายท
