การณ์มาโชกโชน ทำให้เฉินชางค่อนข้างรู้สึกไม่สบายใจ
เฉียนหลินถอนหายใจออกมา หยิบกระดาษหลายแผ่นออกมาจากกระเป๋าเสื้อตนเอง กล่าวว่า “เป็นผู้ชายที่มีผลการเรียนยอดเยี่ยม จะไม่มีศัตรูหัวใจได้ยังไงกัน ผมมีศัตรูหัวใจเยอะมาก แล้วก็มีเป้าหมายเยอะมากด้วย เป้าหมายพวกนนี้คือสิ่งที่ทำให้ชั่วชีวิตนี้ของผมต้องเพียรพยายาม”
ขณะที่พูด เฉียนหลินก็ใช้มือรีดกระดาษให้เรียบ สายตาที่เขามองกระดาษแผ่นนั้น เหมือนกำลังมองคนรักของตนเองด้วยความรักที่ลึกซึ้ง
เมื่อเฉินชางเห็นอาการเช่นนี้ เดิมทีเขาอยากเห็นเป้าหมายของเฉียนหลิน แต่พอเห็นลักษณะเช่นนี้ของเฉียนหลิน เขาก็ไม่กล้ามือซนแล้ว
เฉียนหลินกล่าวว่า “ไม่เป็นไร คุณดูได้ พวกเราเป็นสหายร่วมรบที่สู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมา ฉะนั้น ผู้มีพระคุณ จิ่งหรานก็แค่ตัวละครตัวหนึ่ง คุณจะป๊อดไม่ได้นะครับ ถึงคุณจะเทียบเขาไม่ได้ แต่คุณต้องเปรียบเทียบตัวคุณกับตัวคุณเอง!”
“เป้าหมายของผม เป็นแรงผลักดันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของผม”
เฉินชางยิ่งอยากรู้มากยิ่งขึ้น เลยหยิบแผ่นนั้นมาไม่ได้
“เป้าหมายเหนือขีดจำกัด: เฉียนหลิน! ระดับความยากของภารกิจ: ห้าดาว”
“เป้าหมายด้านงานวิจัย…เป้าหมายด้านวิชาการ...เป้าหมาย
