เงื่อนไขกับจิ่งหราน จิ่งหรานคาดหวังว่าพาฉันเข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลแห่งนี้ด้วย ผู้อำนวยการหลิวก็เลยตอบตกลง ฉันก็เลยได้งานแล้ว อยู่แผนกโรคหัวใจโรงพยาบาลตงต้า…”
“…ฉะนั้น พวกเรามีเวลาสังสรรค์กันเหลือเฟือ!”
สวีฮุ่ยฮุ่ยพยักหน้า “เกิ่งเหยียน เธอกับจิ่งหรานใกล้จะแต่งงานกันแล้วใช่มั้ย”
เกิ่งเหยียนพยักหน้า “อืม เตรียมจะแต่งงานปีนี้ ตอนที่มาที่นี่จิ่งหรานเซ็นสัญญากับโรงพยาบาลแล้ว ทางโรงพยาบาลให้ห้องชุดหนึ่งห้อง รอตกแต่งแต่งเสร็จก็แต่งงานเลย ถึงเวลานั้นทุกคนอย่าลืมมาร่วมยินดีด้วยนะ!”
จิ่งหรานมองทุกคนด้วยรอยยิ้มพร้อมกล่าวขึ้น “ทุกท่านครับ งานประชุมเริ่มแล้ว อีกเดี๋ยวผมต้องขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์ อยู่พูดคุยกับทุกท่านต่อไม่ได้แล้ว ไว้คราวหน้าผมจะเป็นเจ้าภาพเชิญทุกท่านมาสังสรรค์นะครับ”
หลังจากพูดจบ จิ่งหรานกับเกิ่งเหยียนก็เดินเข้าไปด้านใน
ทิ้งให้ทุกคนยืนทอดถอนใจด้วยหดหู่อย่างหนัก
สวีฮุ่ยฮุ่ย “เกิ่งเหยียน รอฉันด้วย”
หลังจากพูดจบ สวีฮุ่ยฮุ่ยก็เดินตามไป
หลัวโจวถอนหายใจออกมา เขาคิดถึงเฉินชาง แล้วก็คิดถึงจิ่งหราน แล้วจู่ๆ เขาก็รู้สึกว่า ถ้าตนเป็นเก่งเหยียน บางทีตนก็คงเลือกจิ่งหรานเหมือนกัน?
ถึงอย่างไรเสียข้อแตกต่า
