นไม่ได้ที่เกิ่งเหยียนพาชายอื่นมาปรากฏตัวต่อหน้าเขา เหมือนอยากจะบอกกับเขาว่า ดูนี่สิ แฟนใหม่ฉันเหนือกว่าคุณมาก!
ดังนั้นเฉินชางก็เลยเลือกที่จะเดินออกมา
ว่ากันถึงแก่นแท้แล้ว ยังคงเป็นเฉินชางที่เข้มแข็งไม่มากพอ!
ถ้าเกิ่งเหยียนมาคนเดียว เฉินชางอาจจะยิ้มพร้อมทักทายว่า ไม่เจอกันนานเลยนะ
แต่ในตอนนี้ เฉินชางได้แต่ยิ้มแล้วส่ายหน้า
อย่าได้เจอกันอีกเลยจะดีที่สุด
ตาไม่เห็น ใจก็ไม่ว้าวุ่น
หลังจากพูดจบ เฉินชางก็หันหลังเตรียมจะเดินออกจากห้องน้ำไป
สำหรับเขาแล้ว งานประชุมใหญ่ดูเหมือนจะไม่ได้มีความหมายอะไรมากนัก
และในตอนนี้เอง จู่ๆ เฉียนหลินก็เดินเข้ามาในห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าเฉินชางยังยืนอยู่ตรงนั้น เขาก็อดกล่าวไม่ได้ว่า “ผมคิดว่าคุณตกส้วมไปแล้ว”
เฉินชาง “…รูเล็กไปนิด”
เฉียนหลิน: …
“ไปกันเถอะครับ พิธีจะเริ่มแล้ว ไม่เข้าไปดูหน่อย?”
เฉินชางส่ายหน้า “ไม่ดูแล้ว กลับละ มีธุระนิดหน่อย”
จู่ๆ เฉียนหลินก็หัวเราะขึ้นมา “อย่ารีบร้อน คุณไม่อยากรู้หรือว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร…”
“…คุณไม่อยากรู้หรือว่าเขาเชี่ยวชาญด้านไหนที่สุด…”
“…คุณไม่อยากรู้หรือว่าเขาจะรู้สึกยังไงถ้าเขาต้องพ่ายแพ้ให้กับศัตรูในเขตแดนที่เขาเป็นผู้ที่แข็งแกร