็นบุคคลอัจฉริยะตัวจริง ทั้งยังดูเพี้ยนๆ ด้วย…
แต่สิ่งที่สร้างความพึงพอใจให้กับเฉินชางคือ ในห้องมีนักศึกษาสาวยี่สิบกว่าคน ซึ่งมีคนหน้าตาสวยหลายคนเลยทีเดียว สิ่งนี้ทำให้เฉินชางยิ่งรู้สึกตั้งตาคอยช่วงชีวิตนักศึกษาปริญญาโทที่กำลังจะเริ่มขึ้น
การประชุมย่อยภายในห้องเรียนสิ้นสุดลง ทุกคนต้องไปร่วมประชุมใหญ่ของนักศึกษาใหม่ต่อ
การปรากฏตัวของเฉียนหลิน ทำให้เฉินชางรู้สึกว่าอากาศไม่ร้อนสักเท่าไรแล้ว รูปร่างใหญ่โตขนาดนี้ เป็นร่มเงาบังแดดให้เฉินชางได้ดีจริงๆ ระหว่างที่เดินไปที่ประชุม เขารู้สึกได้ถึงความเย็นสบายจางๆ
อ้วนใหญ่มหึมาเป็นร่มเงาให้หลบแดดได้จริงๆ
การประชุมใหญ่ในช่วงบ่ายแก่ๆ เฉินชางไม่รู้สึกสนุกเลยสักนิด ทว่าเฉียนหลินดูเต็มเปี่ยมไปด้วยความสนใคร่รู้ยิ่ง
“วันนี้นอกจากจะเป็นวันเปิดภาคเรียนแล้ว ยังเป็นวันฉลองครบรอบหกสิบปีของมหาวิทยาลัยของเราด้วยนะ มหาวิทยาลัยเราเชิญบุคคลที่ยอดเยี่ยมมาหลายคนเลย ร่วมทั้งรุ่นพี่ที่เป็นนักศึกษาดีเด่นก็มาร่วมงานประชุมในวันนี้ด้วย เราไปดูกันเถอะ”
ทันทีที่ก้าวเข้าไปในหอประชุม เฉินชางก็เห็นต่งจยามีแถบผ้าสีแดงคล้องคออยู่ คงจะมาต้อนรับรุ่นพี่เหล่านั้นที่กลับมาเยือนสถาบัน
หลัวโจวกลับยืนพูดคุยกับคนกลุ่มหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านข้าง คนกลุ่มนี้เฉินชางรู้จักดีมาก เป็นเพื่อนรวมชั้นเรียนของตนเมื่อสมัยเรียนปริญญาตรีทั้งหมด
เมื่อทุกคนเห็นเฉินชางเดินเข้ามาก็ถึงกับชะงักในทันที!
“เฮ้ย!
