ก็มีเรื่องน่าสนใจหลายเรื่องให้เล่าสู่กันฟัง มีทั้งเสียงพูดคุย มีทั้งเสียงหัวเราะ จนกระทั่งช่วงบ่าย
จู่ๆ ต่งจยาก็ถามขึ้นว่า “เฉินชาง นายกับเกิ่งเหยียนยังติดต่อกันอยู่มั้ย”
ต่งจยายังไม่ทันพูดจบ หลัวโจวก็ตัดบทด้วยการถลึงตาใส่ต่งจยาทีหนึ่ง
เฉินชางหัวเราะ “ไม่เป็นไร หลังจากที่เรียนจบก็ไม่ได้ติดต่อกันแล้ว”
เฉินหลัวตบไหล่เฉินชางเบาๆ “ไม่หาแฟนสักคน? อ้อ จริงด้วย หลังจากเรียนจบปริญญาตรีไปแล้วนายไปทำงานที่ไหน”
เฉินชางส่ายหน้าปฏิเสธเรื่องหาแฟน “หลังจากเรียนจบก็ไปทำงานที่โรงพยาบาลเอกชน ทำไปได้ครึ่งปีก็ทนทำต่อไม่ไหวแล้ว พอดีว่าที่โรงพยาบาลอันดับสองมีรับสมัครพนักงานชั่วคราวประจำแผนกฉุกเฉิน และนับจากวันนั้นเป็นต้นมาก็ทำมาสองปีกว่าแล้ว…”
“…อยู่แผนกฉุกเฉินงานยุ่งขนาดนั้น จะเอาเวลาที่ไหนไปมีแฟน คิดๆ ดูแล้ว ช่วงเรียนเนี่ยแหละหาแฟนง่ายสุด”
