าบาลนี้ต่อ ผลสรุปคือสุดท้ายต้องจ่ายไปตั้งหกเจ็ดแสนหยวน ฉันมีเงินเยอะขนาดนั้นเพื่อซื้องานที่ไหนกัน!”
เมื่อพูดถึงเรื่องงาน สภาพจิตใจของเขาก็ค่อนข้างว้าวุ่นตึงเครียด
เฉินชางเปลี่ยนหัวข้อสนทนาได้ทันเวลา ทุกคนต่างก็เปลี่ยนมาพูดคุยถึงเรื่องเพื่อนร่วมชั้นเรียน
นับเป็นการรับประทานอาหารกลางวันหนึ่งมื้อที่คึกคักสนุกสนานมาก
จู่ๆ หลัวโจวก็กล่าวขึ้นว่า “อ้อ จริงสิ ชางเอ๋อร์ วันเสาร์นี้มีนัดสังสรรค์ นายสนใจมาร่วมด้วยมั้ย เป็นรุ่นที่จบปีนี้ นัดสังสรรค์กันสักหน่อย ถึงยังไงเสียอีกหน่อยก็ต้องแยกย้ายไปทำงานแล้ว ต้องสร้างคอนเนกชั่นเอาก่อน วันข้างหน้าเวลาที่ต้องการทีมร่วมวินิจฉัยโรคก็จะหาคนมาร่วมทีมได้สะดวกขึ้น”
เฉินชางอดหัวเราะลั่นไม่ได้
สายงานอื่นไม่เข้าใจในสิ่งนี้ สายงานแพทย์เป็นเช่นนี้จริงๆ หลังจากที่เพื่อนนักศึกษาหนึ่งกลุ่มเข้าไปทำงานในโรงพยาบาลแล้ว ต่างก็แยกกันไปประจำแผนกที่หลากหลาย ยังไม่ต้องกล่าวถึงข้อดีเรื่องอื่นเลย แค่อย่างน้อยที่สุดยามที่ต้องหาใครคนสักหนึ่งมาร่วมทีมวินิจฉัยโรคก็สะดวกขึ้นแล้ว ไม่ต้องโทรศัพท์เร่งคนกลางให้ให้ยุ่งยาก ก็แค่โทรติดต่อกันเองโดยตรงก็ได้แล้ว
“วันเสาร์…วันเสาร์ฉันมีธุระนิดหน่อย ถึงเวลาค่อยว่ากันอีกที”
วันเสาร์มีเรื่องที่ต้องทำเยอะมาก หัวหน้ายังบอกให้ตนไปดูงานตั้งโต๊ะรับสมัครงานของโรงพยาบาลอยู่เลย
เป็นการรับประทานอาหารหนึ่งมื้อที่ครื้นเครงมาก เมื่อเพื่อนเก่าได้มาพบปะกัน
