้มีมูลค่ามากมายอะไรนัก…”
เฉินชางชะงักงัน เขามองเงินที่ถูกม้วนไว้ค่อยๆ คลายออกจากกัน ทั้งหมดเป็นธนบัตรสิบหยวนห้าหยวน แล้วก็มีธนบัตรหนึ่งหยวนจำนวนหนึ่ง ธนบัตรเหล่านี้ค่อนข้างชื้น คงเป็นเพราะหญิงสูงวัยกำไว้ในมือนานมากแล้ว
หลังจากที่หญิงสูงวัยพูดจบ เธอก็รีบเดินจากไป
เฉินชางมองเงินในมือ แล้วก็มองหวังหย่ง เขาค่อนข้างไม่สบายใจ
พวกเขาคิดไม่ถึงว่าการได้รับซองเป็นครั้งแรกในชีวิตจะเป็นรูปแบบนี้!
เงินหนึ่งม้วนเป็นเงินหกสิบกว่าหยวน หลังจากที่เฉินชางนับเงินอย่างละเอียดรอบหนึ่งแล้ว เขาก็ถอนหายใจออกมา
มองหวังหย่งที่สีหน้าดูทำอะไรไม่อะไรไม่ถูกเช่นกัน “ทำไงดี”
หวังหย่งส่ายหน้า “ผมก็ไม่รู้!”
ทันใดนั้นเฉินชางก็ถามขึ้นว่า “คุณว่า…หรือเรา…ซื้อของฝากเขาสักหน่อย?”
หวังหย่งชะงักงัน “ซื้ออะไรหรือครับ ตอนนี้เขายังกินยังดื่มอะไรไม่ได้ ซื้อไปฝากก็เสียเปล่า”
เมื่อหวังหย่งพูดเช่นนี้กับเฉินชาง จู่ๆ เฉินชางก็เกิดความคิดที่เฉียบแหลม “ซื้อสารอาหารสำหรับให้ทางหลอดเลือดดำไปฝาก?”
หวังหย่งแทบจะหัวเราะพรวดออกมา!
“อาจารย์ชาง คุณใส่ใจจริงๆ!”
เฉินชางหัวเราะ เขารู้สึกว่านี่เป็นเจตนาดีอย่างหนึ่ง
…
[ติ๊ง! ภารกิจเสร็จสิ้น ภารกิจช่วยเซียวเหอช่วยชีวิตเหล่าหยางเสร็จสิ้น!
ได้รับรางวัล
1.ทักษะสุ่มของเซียวเหอ
2.ค่าความรู้สึกดีของเซียวเหอ +10
3.คะแนนทักษะ +2]
[ติ๊ง! ได้รับทักษะของเซียวเหอ: ทักษะการส่องกล้องเพื่อห้ามเลือด[2] ระดับปรมาจ
