ึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง!
ทันใดทันร่างกายของเขาก็พลิกบิดตัวอย่างควบคุมไม่ได้
เดิมทีอาการเช่นนี้ไม่น่ากลัวนัก ถึงอย่างไรเสียอุปกรณ์ที่สอดเข้าไปก็อ่อนนุ่ม ไม่ต่างอะไรจากหลอดพลาสติกมากนัก ทั้งยังมีขนาดเล็กเรียวยาวและอ่อนนุ่ม
อย่างมากที่สุดก็แค่รู้สึกไม่สบายนิดหน่อย
ทว่าในจังหวะที่เหล่าหยางพลิกบิดตัว ปลายอุปกรณ์ที่สอดเข้าไปก็ชนเข้ากับผนังหลอดอาหาร
เซียวเหอรู้สึกได้ถึงสัมผัสที่ว่างเปล่า!
เซียวเหอหน้าถอดสีทันใด!
แย่แล้ว!
แทงทะลุแล้ว?
รอยแตก?
ส่วนเหล่าหยางก็ยิ่งเจ็บจนส่งเสียงโอดครวญออกมา ถ้าไม่มีคนกดตัวเขาไว้ คาดว่าน่าจะกลิ้งลงมาอยู่บนพื้นแล้ว
พยาบาลที่เป็นลูกมือรีบกดตัวเขาไว้!
เซียวเหอหน้าถอดสี ตอนนี้ส่องกล้องต่อไม่ได้แล้ว สถานการณ์เช่นนี้จำเป็นต้องรีบดึงสายอุปกรณ์ออกมา ไม่อย่างนั้นต้องเกิดปัญหาแน่ เขารีบตะโกนเรียกคน “เข้ามาในห้องสักสองสามคน ช่วยผมกดผู้ป่วยไว้หน่อย”
หมอแผนกส่องกล้องกับพยาบาลรีบวิ่งเข้ามาช่วย
สีหน้าของเหล่าหยางดูเจ็บปวดแสนสาหัส ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด
จะไม่เจ็บปวดได้อย่างไร
หลอดอาหารโดนแทงทะลุ ไม่เจ็บสิแปลก!
สีหน้าของเซียวเหอเคร่งเครียดมาก ผนังหลอดอาหารไม่น่าจะเปราะบางจนทะลุง่ายเหมือนกระดาษสาขนาดนี้?
ห้องส่องกล้องไม่ใช่ห้องเล็ก แต่เป็นห้องขนาดใหญ่ เครื่องมือทางการแพทย์แต่ละเครื่องที่ด้านข้างล้วนถูกคลุมไว้ด้วยผ้าจนดูไม่ต่างอะไรกับผ้าม่าน
หลังจากที่หมอกับพยาบาลวิ่งเข้ามา
