เฉินชางพบว่าในสุดคนรอบข้างก็เริ่มมีเสียงพูดคุยเล็กน้อยแล้ว เขาถอนหายใจออกมา
นี่แผนกอะไร
แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสองยังดีกว่า ทุกวันมีพี่เชียนเอ๋อร์คุยโม้ให้ฟัง ฟังคนขี้ประจบตะโกนชื่นชม ส่วนตนก็สั่งให้หวังหย่งเขียนบันทึกประวัติผู้ป่วย แบบนี้ถึงจะเรียกว่าสภาพแวดล้อมในที่ทำงานที่หมอควรได้รับ
แล้วดูที่นี่ แต่ละคน…
เมิ่งซีพยักหน้า “อืม ไม่เลว”
หลังจากที่เฉียนหลินได้ยินเช่นนั้น เขาก็ถอนหายใจออกมาทันที คิดไม่ถึงว่าปีศาจสาวตนนี้จะชมคนเป็น?
เห็นได้น้อยมาก
ทุกครั้งเวลาที่ตนทำโอที คำพูดที่ได้ยินมากที่สุดคือ ทำไมคุณถึงได้โง่ขนาดนี้เนี่ย!
คำพูดนี้วนเวียนอยู่ข้างหูของเฉียนหลินมาเป็นเวลาหลายเดือน ทำให้เขารู้สึกล้มเหลว!
จนกระทั่งผลคะแนนสอบเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโทออก คะแนนของเขาอยู่อันดับหนึ่งของนักศึกษาแพทย์ที่สอบเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโท ความรู้สึกล้มเหลวนี้ก็เลยค่อยๆ หายไป
คิดไม่ถึงจริงๆ ว่านางปีศาจเมิ่งจะชมคนเป็นด้วย!
หมอที่ยืนอยู่รอบๆ ต่างก็มองหน้ากันเลิกลั่ก น้อยมากจริงๆ ที่จะเห็นเมิ่งซีกล่าวชมใคร สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นน้อยมากจริงๆ
แต่พ่อหนุ่มน้อยคนนี้เก่งมากจริงๆ ทักษะในการฟังภาษาอังกฤษของเขา บอกได้คำเดียวว่ายอดเยี่ยมแน่นอน
“คุณทำงานเป็นหมออยู่โรงพยาบาลมาสามปี การผ่าตัดขั้นพื้นฐานทำได้หมดแล้วใช่มั้ยคะ” ความจริงแล้วในใจเมิ่งซีพอใจในตัวเฉินชางมาก กล่าวตามความจริงว่าทักษะภาษาอังกฤษระด
