จอหน้าเพียงสามวัน ในวันนี้ถึงขั้นต้องมองอีกฝ่ายด้วยกล้องสโคป X8[1] กันเลยทีเดียว
แตกต่างจากเมื่อครั้งนั้นคนละขั้นเลย…
คนอื่นๆ ในห้องในห้องส่วนใหญ่ไม่ได้รู้จักเฉินชาง คนที่รู้จักเฉินชางก็มีแค่เพียงไม่กี่คน
“ใครคือเฉินชาง”
“ผมไม่รู้จัก!”
“ผมก็ไม่รู้จักเหมือนกัน!”
“หัวหน้าจางครับ เฉินชาง…เฉินชางคือใคร อยู่โรงพยาบาลไหนครับ”
สุดท้ายก็มีถามขึ้น!
จางโหย่วฝูหัวเราะแล้วตอบว่า “เขาเป็นหมอหนุ่มของโรงพยาบาลเรา”
หลังจากที่ทุกคนได้ฟังคำตอบ ทุกคนต่างก็ตำหนิอยู่ในใจ จางโหย่วฝู คุณไม่อยากตอบก็ไม่ต้องตอบสิ ยังจะบอกด้วยนะว่าเป็นหมอหนุ่ม ฝีมือผ่าตัดของหมอหนุ่มยังเหนือชั้นกว่าคุณอีก!
หลังจากที่บรรดาแพทย์ศัลยกรรมได้ชมคลิปวิดีโอจนจบแล้ว พวกเขาต่างก็รู้สึกยังไม่จุใจ ก็เลยคิดแค่ว่าอยากจะกลับไปที่โรงพยาบาลลงมือผ่าตัดสักหน่อย ถึงอย่างไรเสียตอนนี้ก็คันไม้คันมือไม่ไหวแล้ว
เป็นเรื่องยากหัวหน้าแผนกพวกนี้จะออกมานอกโรงพยาบาลสักครั้ง งานในโรงพยาบาลค่อนข้างยุ่ง ทุกคนไม่ได้อยู่ต่อนานนักก็ทยอยกันกลับไป
แต่ก็มีบางคนที่ยังอยู่ต่อ ซึ่งคือเฉียนเลี่ยงกับหลิวซือฉีที่รู้จักกับเฉินชาง
เฉียนเลี่ยงอดถามขึ้นไม่ได้ว่า “หัวหน้าจางครับ การผ่าตัดเคสนี้…เฉินชางเป็นคนผ่าตัดจริงๆ หรือครับ”
จางโหย่วฝูพยักหน้าจริงจัง เมื่อเขาหวนนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น เขาก็ยังรู้สึกหวาดผวาไม่หาย “ครับ! บอกตามตรงนะครับ ตอนผ่าผมไม่ทันระวัง ทำให้ตอนที่แยกล
