เมื่อซ่งเฉียงเห็นข่าวนี้เท่ากับว่าหลายคนได้เห็นข่าวนี้แล้ว รวมไปถึงเหล่าผู้นำของโรงพยาบาลอันดับสองด้วย ซึ่งส่วนใหญ่ก็เห็นข่าวนี้แล้วจริงๆ!
ซ่งเฉียงคิดถึงตรงนี้สีหน้าพลันเปลี่ยนไป แต่เขาก็รีบสงบใจลง พยายามสูดหายใจลึกๆ
ตอนนี้เรื่องเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่เขาต้องทำก็คือปรับเปลี่ยนและแก้ไขไปตามโอกาส หาทางตอบโต้ให้ดี!
เรื่องสำคัญที่สุดก็คือหนังสือพิมพ์อันหยางเป็นบริษัทสื่อแห่งหนึ่ง เท่ากับว่าเป็นตัวแทนความเห็นและทัศนคติของสื่อหนังสือพิมพ์ในเมืองอันหยาง เรื่องนี้น่ากลัวจริงๆ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซ่งเฉียงก็พยายามไตร่ตรองว่าช่วงนี้ตนไปล่วงเกินใครไว้กันแน่! คิดไปคิดมา ซ่งเฉียงก็คิดออกแค่เฉินชางเพียงคนเดียว!
ปกติซ่งเฉียงเป็นคนที่ค่อนข้างระมัดระวังตัว เขาปฏิบัติกับผู้มีอำนาจอิทธิพลอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ถ้าเช่นนั้นก็มีเพียงเฉินชางแล้ว!
ซ่งเฉียงไม่คิดว่าเฉินชางจะมีความสามารถขนาดนี้ เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซ่งเฉียงก็ตัดสินใจติดต่อไปหาสำนักพิมพ์อันหยาง
ในฐานะที่ซ่งเฉียงเป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการแพทย์ของโรงพยาบาลอันดับสองย่อมสะสมเส้นสายไว้จำนวนหนึ่ง ตอนนี้เป็นโอกาสให้ใช้งานแล้ว ไม่นานก็หาข้อมูลติดต่อคนรับผิดชอบส่วนในของหนังสือพิมพ์อันหยางพบ
เมื่อต่อสายไปแล้ว ซ่งเฉียงก็แนะนำตัวเอง
“สวัสดีครับ ผมซ่งเฉียง หัวหน้าฝ่ายกิจการแพทย์ของโรงพยาบาลอันดับสองนะครับ หัวหน้าจ้าวที่ดูแลเรื่องรายการโทรทัศน์ให้เบอร์โทรศัพท์คุณมา” ซ่งเ