่ยนไปโดยพลัน “เอาละ ทุกคนไปทำงานของตัวเองเถอะ เสี่ยวเฉิน คุณวางใจได้ วันนี้ผมจะมอบคำอธิบายให้คุณแน่นอน!”
พูดจบหลี่เป่าซานก็หมุนตัวเดินไปทันที!
หยวนฟางเห็นท่าทีสบายๆ ของเฉินชางก็บ่นพึมพำในใจ
หรือเฉินชางไม่กลัวจริงๆ?
จะสงบเกินไปหรือเปล่า?
เมื่อคิดถึงท่าทีปกป้องของหลี่เป่าซาน หยวนฟางก็รู้สึกไม่พอใจ ทว่าการลงโทษถูกประกาศออกมาแล้ว ต่อให้หลี่เป่าซานจะยอดเยี่ยมขนาดไหนก็แก้ไขอะไรไม่ได้ คิดว่าซ่งเฉียงเป็นลูกพลับนิ่มให้คนอื่นบีบเล่นได้ตามใจหรือ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หยวนฟางก็รู้สึกมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น
ทว่าเมื่อมองไปยังท่าทีสบายๆ ของเฉินชางอีกครั้ง หยวนฟางก็อดแค่นเสียงหัวเราะไม่ได้
เสแสร้งไปเถอะ!
ดูซิว่าจะเสแสร้งได้อีกแค่ไหน!
ตอนนี้เอง จู่ๆ เฉินชางก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง “เสี่ยวเฉิน มาที่แผนกศัลยกรรมทั่วไปหน่อยครับ ผู้อำนวยการฝางต้องการพบคุณ”
เฉินชางชะงักไป “ผู้อำนวยการฝางหรือครับ?”
จางโหย่วฝูพยักหน้า “ใช่ครับ ผู้อำนวยการฝางผ่าตัดเสร็จไปเมื่อหลายวันก่อน เพิ่งได้สติเมื่อวาน พอฟื้นก็อยากพบคุณแล้ว แต่ผู้อำนวยการฝางเพิ่งผ่าตัดเสร็จ พวกเราจึงยังไม่ให้แขกเข้าเยี่ยม เพิ่งจะอนุญาตวันนี้น่ะครับ เขาอยากพบคุณให้ได้ คุณมาหน่อยเถอะ”
เฉินชางพยักหน้า “ได้ครับหัวหน้าแผนกจาง ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้!”
เฉินชางวางกดโทรศัพท์ จากนั้นจึงบอกหวังหย่งคำหนึ่งแล้วเดินไปที่แผนกศัลยกรรมทั่วไป
