งๆ ที่มีโอกาสแท้ๆ…
หลังร่วมตรวจฉุกเฉินเสร็จแล้ว ทุกคนก็ไปจากโรงพยาบาลอันดับสอง ไม่มีใครยอมช่วยฉินเสี้ยวหยวนผ่าตัดสักคน
จะให้ทำการผ่าตัดแบบนี้น่ะหรือ อย่าล้อเล่นไปเลย! ต้องแบกรับคำก่นด่าไปช่วยชีวิตเช่นนี้ ไม่คุ้มค่าจริงๆ! คนอื่นจะพูดเอาว่าคนนู้นคนนี้ผ่าตัดฝางยงหลินจนทำให้เขาตาย หากมีข่าวลือเช่นนี้ออกไป ใครจะรับไหว!
ดังนั้นทุกคนจึงพากันออกไปจากโรงพยาบาล ทิ้งไว้เพียงฉินเสี้ยวหยวนและคนอีกไม่กี่คนในห้องที่ทำได้เพียงทอดถอนใจ
ทันใดนั้นหลี่เจี้ยนเหว่ยก็หันมา มองไปยังฉินเสี้ยวหยวน “ผมอยากลองดู!”
ฉินเสี้ยวหยวนไม่ได้ตอบ ทำเพียงมองไปยังหลี่เจี้ยนเหว่ยเช่นนั้น พบว่าหลี่เจี้ยนเหว่ยมีสายตาแน่วแน่ พยักหน้าอย่างจริงจัง “พวกเรา…ลองดูกันเถอะ!”
“หากว่า…หากว่ามีโอกาสล่ะ?”
ฉินเสี้ยวหยวนมีประกายในดวงตา เขาลืมตาขึ้นสูดหายใจลึกๆ เนิ่นนานผ่านไปจึงกล่าวขึ้นว่า “ลองดูเถอะ! หากสำเร็จพวกเราก็ดูแลผู้เฒ่าที่แผนกผู้สูงวัยไปชั่วชีวิต หากไม่สำเร็จพวกเราก็ส่งศพอาจารย์ด้วยกัน!”
หลี่เจี้ยนเหว่ยกำมือแน่น!
“ดี เดี๋ยวผมจะโทรหาจางโหย่วฝู!”
……
……
จางโหย่วฝูเพิ่งส่งผู้ที่มาร่วมตรวจฉุกเฉินออกไปไม่ทันไรก็ได้รับโทรศัพท์จากหลี่เจี้ยนเหว่ยจึงรีบเดินกลับไปทันที
“รองผู้อำนวยการหลี่ มีอะไรหรือครับ?”
หลี่เจี้ยนเหว่ยกล่าว “เตรียมผ่าตัด!”
จางโหย่วฝูชะงักไป “มีคนไข้หรือ…?”
ยังพูดไม่ทันจบ จางโหย่วฝูก็มีปฏิกิริยาขึ้นมาโดยพลัน!
ความหมายของ
