ความลำบากให้เฉินชาง!
เมื่อเห็นเงินปึกหนาที่เซี่ยงอิ๋งส่งมาให้ มันเยอะมาก เงินเท่านี้ตนต้องทำงานสามเดือนถึงจะได้ ซื้อเสื้อผ้าให้น้องสาวได้หลายตัว เป็นค่าเล่าเรียนให้ลูกชายได้ด้วย
โจวข้วงเซิงหัวเราะแห้งๆ “ไม่เป็นไรครับ ให้ลูกคนไปตรวจก่อนเลย ไม่ว่าใครก็มีลูกเหมือนกัน ผมเห็นหน้าเขาดูเจ็บปวดมาก ผมไม่ใช่คนละเอียดอ่อนอะไร อีกอย่าง ทำงานแบบพวกเราก็ได้รับบาดเจ็บอยู่บ่อยๆ ไม่เป็นไร ให้ลูกคุณก่อนเลย ผมไม่รีบ”
เงินหมื่นหยวนมีแรงดึงดูดมากจริงๆ แต่บางอย่างก็สำคัญกว่าเงิน!
เขามีชีวิตอยู่มาห้าสิบกว่าปีแล้ว จะไม่เข้าใจเรื่องนี้หรือ? ผู้หญิงคนนี้จะต้องเป็นคนมีความสามารถมากแน่ๆ หากล่วงเกินเธอ จะไม่ดีกับทุกฝ่าย…
โจวข้วงเซิงเป็นคนซื่อสัตย์ เดิมทีเขามาทำงานในเมืองก็รู้สึกแตกต่างอยู่แล้ว และยิ่งรู้สึกเคารพหวาดกลัวคนมีเงินมีอำนาจ
ตอนนี้ เขายังคงเลือกที่จะถอย
เฉินชางเห็นดังนั้นก็รู้สึกจนใจ ผ่านไปประมาณสามนาที ซ่งเฉียงก็วิ่งเข้ามาอาจ เป็นเพราะวิ่งเร็วเกินไปจึงทำให้ผมบางๆ เหมือนสาหร่ายบนหัวกระเซอะกระเซิงไม่เป็นทรง
เมื่อเห็นเซี่ยงอิ๋ง ซ่งเฉียงก็ยิ้มมาแต่ไกล “ประธานเซี่ยง ไม่พบกันนานเลยครับ!”
เซี่ยงอิ๋งก็ยิ้มให้ “หัวหน้าซ่ง รบกวนคุณแล้ว”
ซ่งเฉียงรีบโบกมือเดินเข้าไปในห้องหัตถการกับเฉินชาง “เสี่ยวเฉิน? ใช่ไหมครับ? คุณเย็บแผลให้เด็กคนนี้ก่อนเถอะ ใช้เวลาไม่กี่นาทีหรอก มีเวลามาทำเรื่องแบบนี้คงจะเสร็จไปนานแล้ว”
ซ่งเ
